Po mendohesha si ta nis këtë letër: I dashur I Gjatë, apo I Gjatë I dashur. Është pak zor të vësh dy mbiemra bashkë, paçka se njëri luan funksionin e emrit. E di se je shumë skrupuloz për pastërtinë e shqipes, ashtu siç je i fiksuar pas fjalive të gjata që nganjëherë vazhdojnë me paragrafe të tëra. Është e kuptueshme megjithatë, duke qenë se gjatësinë e përdor si virtyt në çdo konferencë shtypi me të huajt që takon jashtë, apo me ata që hyjnë brenda. Fjala vjen, do ishte shumë më e kollajtë për mua nëse këtë letër do t’ja nisja shokut Lebron Zaçe: Fjali konçize, maksimumi katër fjalë secila, dhe me një paragraf do të kisha filluar e mbaruar ankesën time. Po s’kam ç’bëj, do shkruaj pak gjatë se s’kam kohë t’i bie shkurt, siç thoshte shoku Karl Marks.
Ta ngas llafin për Aktiv1stin. Po ç’qe kjo që na bëre o kumandar? Për kaq na deshe ne patronazhistëve, që çfarë s’kemi bërë për ty? Pse na nxorre jashtë loje o Njësh, apo për atë 1-in te fjala Aktiv1st. Në qoftë se kishe atë merak, edhe Patronazh1sti e njeh njëshin.
Unë që po të shkruaj për gjithë grupin tonë, të lutem ta shikosh edhe njëherë këtë punë. Nuk na lanë gjë pa thënë të liqtë, dhe gjithë partia na doli në mbrojtje hapur, publikisht dhe pa doreza, me Ju o Skënderbe në krye, e gjithë shokët e shoqet e tjera, Mamica, Vrana Konti, bile edhe Hamzai Ahmet Arbenaj na doli për zot. Patronazhistët do t’i mbrojmë se s’kanë bërë asgjë të keqe, thatë, thjesht kanë mbajtur shënim mbështetësit tanë, dhe do ta bëjnë prapë. Kështu bën çdo parti perëndimore progresiste e majtë e qendrës, nga Kina në Venezuelë, nga Vietnami në Kore të Veriut.
Të dëgjonim dhe s’të gëzoheshim dot. Na dhe krahë e na dhe zëmër. Se atëherë kur dolën listat tona me emër mbiemër dhe me ata që kishim marrë në patronazh, nuk dilnim dot rrugëve. Na shikonin shtrembër komshinjtë, dyqanxhinjtë e lagjes, bile dhe farefisi. Dikush na kërcënoi, të tjerë na mbështynin; më e pakta, nuk na flisnin me gojë. Por sapo na mbrojte Ti, njerëzia u çel e u qesh, filluan të na përshëndesin, të na ftojnë për kafe, bile në plot raste kamarierët na thoshin, “këtë uiskin e ke nga ai shoku aty”. Për më tepër, prindërit që kishim në listat tona filluan të na njoftojnë vetë: Im bir bën 18 vjeç këtë muaj, ma shto në listën e partisë, të kam rixha…
Prandaj kur dëgjuam se kishte shpikur Aktiv1stin, na ra si bombë. I dashur I Gjatë, më dëgjo pak:
The very meaning and weight that the word Aktiv1st carries - no matter how many units it has inside - is much more ordinary and démodé. It evokes no inspiration, conveys no message of authority. Patronageist is cool, your mouth fills when you pronounce it, because it takes other groups of people into Patronage, it means respect, position, mission, hierarchy, instance. There's even a dash of Padron in there, if you wanted. It seems long to us too, because through us the untouchables see You, O Skenderbe.
What about Aktiv1sti? It doesn't mean anything. We are all activists, after all, because we do that work all day in the office, we get active with likes, shares, emojis, endless comments written by the same slave, but changing names: Ermali, Lira, Tani, Whitni, Franceska, Drini, Jurgeni... and to show the geographical and age diversity, sometimes we add some Zef, Mazllem, Kiço, Miço, Qeramudin, Kovi, Kozi etc. etc. But that's it. It is not the internet and the application everything in life, that these pigs give you likes, but you are not sure of the vote. Aktiv1sti is mass, crowd, anonymity, one with Hodo lekkaman. The patronage is a point of orientation, it is power, it is a direct relationship with the people, a demand for accountability.
My dear Long, I know that you have the troubles of the entire Balkans, Europe and the world on your shoulders, and maybe it is presumptuous on my part to address you directly; but think a little:
After all, you yourself are a Chief Patronage, you are our father, you are the chief of patronage chiefs. And from now on, what does it mean to be called, Chief-Active1st? Baahhh, it doesn't stick at all. Let's say, with that 1 in it, it looks more like an email password than a serious title.
Think again commander. Don't get me wrong, keep the ordinary activist, to the last one, let him guard the chickens of the cooperative, but don't get rid of us. We don't have eyes and cheeks to go out in the neighborhood. Well, no more than yesterday, one of my patrons saw me from afar, frowned and showed me his mobile phone, as if to say: "I don't need it anymore, I downloaded the Aktiv1st app".
These are disgraces, commander. That the elections are coming. Put us back at the head of the table, otherwise instead of votes you will be counting mobile phones later. I know how to say!
Note: Patronageist, as a satirical column lamenting the woes of the people, only once got into a conflict of interest by lamenting its own woes. Forgive us