Njeriu që demokratët nuk e kuptuan kurrë

10 Nëntor 2026, 20:42Kosova&Bota SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX

Njeriu që demokratët nuk e kuptuan kurrë

Në nëntor 2026, ndërsa demokratët festojnë një prej fitoreve më të mëdha elektorale të dekadave të fundit, disa ideologji politike të ndërtuara prej vitesh janë më të pranishme se kurrë në politikën amerikane.

Bernie Sanders nuk është njeriu që demokratët donin të kishin në krye të partisë. Por ndoshta është pikërisht njeriu që duhej të kishin dëgjuar shumë më herët.

Historia e tij politike është një histori humbjesh, refuzimesh dhe betejash të papërfunduara. Por edhe një histori këmbënguljeje të pazakontë, e një politikani që për dekada foli për pabarazinë ekonomike, fuqinë e miliarderëve, kujdesin shëndetësor dhe krizën e klasës së mesme, kur pjesa më e madhe e establishmentit amerikan nuk i konsideronte këto çështje prioritet.

Sanders, 85 vjeç, është një prej figurave më të pazakonta të politikës amerikane. I lindur në Brooklyn, me një karrierë që nisi shumë larg korridoreve të pushtetit në Washington, ai u bë kryebashkiak i Burlingtonit, kongresmen dhe më pas senator i pavarur nga Vermonti. Asnjëherë nuk u bë pjesë e mirëfilltë e establishmentit demokrat, edhe pse prej vitesh bashkëpunon me ta në Kongres.

Në vitin 2016, Sanders sfidoi Hillary Clinton për nominimin presidencial të demokratëve. Ajo kishte mbështetjen e pjesës dërrmuese të strukturave të partisë, donatorëve të mëdhenj dhe figurave më të rëndësishme politike. Ai kishte diçka tjetër: mijëra vullnetarë, mbështetjen e të rinjve dhe një mesazh që godiste drejtpërdrejt sistemin ekonomik amerikan.

Fushata e tij u shndërrua në një fenomen. Ai arriti të fitonte 23 shtete, por nuk mundi të ndalonte Clintonin, e cila siguroi nominimin. Humbja ishte e madhe, por jo aq sa të shuhej lëvizja që kishte krijuar.

Katër vite më vonë, në vitin 2020, Sanders u rikthye. Kësaj radhe hyri në garë si një prej favoritëve kryesorë dhe fitoi terren në shtetet e para. Por demokratët u bashkuan gradualisht rreth Joe Bidenit, ndërsa Sanders humbi mbështetjen e nevojshme për të siguruar nominimin. Edhe një herë, ai mbeti jashtë Shtëpisë së Bardhë.

Për establishmentin demokrat, këto dy gara ishin një argument se Sanders nuk mund të fitonte. Për mbështetësit e tij, ishin dëshmi se partia nuk kishte qenë kurrë e gatshme t’i jepte një shans të barabartë.

Por humbjet presidenciale nuk ishin e vetmja betejë e humbur.

Në Senat, Sanders ka parë vazhdimisht të rrëzohen propozimet që përbëjnë zemrën e programit të tij politik. Rritja e pagës minimale në 15 dollarë në orë, Medicare for All dhe kufizimi i pushtetit ekonomik të korporatave janë disa prej kauzave që ai ka mbrojtur për vite me radhë, pa arritur t’i shndërrojë në ligje federale.

Në vitin 2021, amendamenti i tij për rritjen e pagës minimale u bllokua në Senat me 58 vota kundër dhe 42 pro. Në vitin 2025, një tjetër përpjekje për të mundësuar rritjen e pagës minimale federale në 17 dollarë u rrëzua me 52 vota kundër dhe 47 pro.

Ishte një tjetër përplasje me realitetin e Washingtonit. Sanders mund të fitonte vëmendjen e publikut, të mobilizonte miliona amerikanë dhe të ndryshonte debatin politik, por kjo nuk do të thoshte se mund të bindte Senatin.

Megjithatë, ndërsa propozimet e tij humbnin votimet, ato fitonin terren në shoqërinë amerikane.

Në vitin 2016, Sanders sfidoi Hillary Clinton për nominimin presidencial të demokratëve. Ajo kishte mbështetjen e pjesës dërrmuese të strukturave të partisë, donatorëve të mëdhenj dhe figurave më të rëndësishme politike. Ai kishte diçka tjetër: mijëra vullnetarë, mbështetjen e të rinjve dhe një mesazh që godiste drejtpërdrejt sistemin ekonomik amerikan.

Fushata e tij u shndërrua në një fenomen. Ai arriti të fitonte 23 shtete, por nuk mundi të ndalonte Clintonin, e cila siguroi nominimin. Humbja ishte e madhe, por jo aq sa të shuhej lëvizja që kishte krijuar.

Katër vite më vonë, në vitin 2020, Sanders u rikthye. Kësaj radhe hyri në garë si një prej favoritëve kryesorë dhe fitoi terren në shtetet e para. Por demokratët u bashkuan gradualisht rreth Joe Bidenit, ndërsa Sanders humbi mbështetjen e nevojshme për të siguruar nominimin. Edhe një herë, ai mbeti jashtë Shtëpisë së Bardhë.

Për establishmentin demokrat, këto dy gara ishin një argument se Sanders nuk mund të fitonte. Për mbështetësit e tij, ishin dëshmi se partia nuk kishte qenë kurrë e gatshme t’i jepte një shans të barabartë.

Por humbjet presidenciale nuk ishin e vetmja betejë e humbur.

Në Senat, Sanders ka parë vazhdimisht të rrëzohen propozimet që përbëjnë zemrën e programit të tij politik. Rritja e pagës minimale në 15 dollarë në orë, Medicare for All dhe kufizimi i pushtetit ekonomik të korporatave janë disa prej kauzave që ai ka mbrojtur për vite me radhë, pa arritur t’i shndërrojë në ligje federale.

Në vitin 2021, amendamenti i tij për rritjen e pagës minimale u bllokua në Senat me 58 vota kundër dhe 42 pro. Në vitin 2025, një tjetër përpjekje për të mundësuar rritjen e pagës minimale federale në 17 dollarë u rrëzua me 52 vota kundër dhe 47 pro.

Ishte një tjetër përplasje me realitetin e Washingtonit. Sanders mund të fitonte vëmendjen e publikut, të mobilizonte miliona amerikanë dhe të ndryshonte debatin politik, por kjo nuk do të thoshte se mund të bindte Senatin.

Megjithatë, ndërsa propozimet e tij humbnin votimet, ato fitonin terren në shoqërinë amerikane.

Në vitin 2016, Sanders sfidoi Hillary Clinton për nominimin presidencial të demokratëve. Ajo kishte mbështetjen e pjesës dërrmuese të strukturave të partisë, donatorëve të mëdhenj dhe figurave më të rëndësishme politike. Ai kishte diçka tjetër: mijëra vullnetarë, mbështetjen e të rinjve dhe një mesazh që godiste drejtpërdrejt sistemin ekonomik amerikan.

Fushata e tij u shndërrua në një fenomen. Ai arriti të fitonte 23 shtete, por nuk mundi të ndalonte Clintonin, e cila siguroi nominimin. Humbja ishte e madhe, por jo aq sa të shuhej lëvizja që kishte krijuar.

Katër vite më vonë, në vitin 2020, Sanders u rikthye. Kësaj radhe hyri në garë si një prej favoritëve kryesorë dhe fitoi terren në shtetet e para. Por demokratët u bashkuan gradualisht rreth Joe Bidenit, ndërsa Sanders humbi mbështetjen e nevojshme për të siguruar nominimin. Edhe një herë, ai mbeti jashtë Shtëpisë së Bardhë.

Për establishmentin demokrat, këto dy gara ishin një argument se Sanders nuk mund të fitonte. Për mbështetësit e tij, ishin dëshmi se partia nuk kishte qenë kurrë e gatshme t’i jepte një shans të barabartë.

Por humbjet presidenciale nuk ishin e vetmja betejë e humbur.

Në Senat, Sanders ka parë vazhdimisht të rrëzohen propozimet që përbëjnë zemrën e programit të tij politik. Rritja e pagës minimale në 15 dollarë në orë, Medicare for All dhe kufizimi i pushtetit ekonomik të korporatave janë disa prej kauzave që ai ka mbrojtur për vite me radhë, pa arritur t’i shndërrojë në ligje federale.

Në vitin 2021, amendamenti i tij për rritjen e pagës minimale u bllokua në Senat me 58 vota kundër dhe 42 pro. Në vitin 2025, një tjetër përpjekje për të mundësuar rritjen e pagës minimale federale në 17 dollarë u rrëzua me 52 vota kundër dhe 47 pro.

Ishte një tjetër përplasje me realitetin e Washingtonit. Sanders mund të fitonte vëmendjen e publikut, të mobilizonte miliona amerikanë dhe të ndryshonte debatin politik, por kjo nuk do të thoshte se mund të bindte Senatin.

Megjithatë, ndërsa propozimet e tij humbnin votimet, ato fitonin terren në shoqërinë amerikane.


Video