Cousin killed his sister, Shkëlqimi confesses his life full of pain: I wake up with the thought that he is alive

2022-12-02 21:43:31Kosova&Bota SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
Shining and sister

Seven years after the murder of Donjeta Pajazitaj by one of her cousins, in the mountains of Strellci in the Municipality of Deçan, her brother, Shkëlqimi, tells what it's like to live with pain - when sweet dreams that Donjeta is still alive are challenged by reality bitter, which families face everywhere, from home to courtrooms.

Donjeta and Shkëlqimi covered the nearly three-kilometer road from the Pajazitaj family's house to the bus station in the village of Strellc in Deçan every day, during 2011 and 2012.

Now, seven years after his older sister's murder, Shining often finds himself walking the same path, his memories with her in mind.

"When I pass that road, seven years now, it's impossible not to remember something about it. How many jokes, how many conversations... We had thoughts on how to make a better life, finish school, find a better job", Shkëlqimi recalled for Radio Free Europe.

On November 9, 2015, in those streets of Strellc village, the Pajazitaj family's nightmare began. According to the Kosovo Prosecutor's Office, while 24-year-old Donjeta was going to work that day, the accused of her murder, Naser Pajazitaj, had taken her in his car and sent her to "Kroi i lajthija" in the mountains of Strellci, where he had killed him with two bullets to the head.

The murder of her and many other women by their family members has returned to the public's attention after the murder of another woman in the courtyard of the University Clinical Center of Kosovo, on November 30. The victim, 35 years old, was pregnant, while the suspect for the murder - her husband - killed himself.

"I wake up thinking he's alive"

Although seven years have passed since Donjeta's murder, Shkëlqimi - who proudly points out that in his family he had the most physical resemblance to her - finds it difficult to get used to the absence of his sister.

"I wake up in the morning with the thought that she is still alive and I wake up with the thought that I have to get up and escort her to work," confesses the 29-year-old, who shares the pain with his brother and sister. , Shkumbin and Vonesa - both younger than him.

Shkëlqimi thotë se mbrëmjeve e ndien instinktivisht nevojën për t’u nisur deri te stacioni, ku zakonisht shkonte për ta marrë Donjetën, e cila kthehej nga puna e saj në një dyqan ushqimor.

Përherë të shoqëruar nga dhimbja

Darkat në sofrën e familjes Pajazitaj mbeten nën hijen e mungesës së Donjetës tash e shtatë vjet.

Mungesa e saj është veçanërisht e rëndë për familjen gjatë festave dhe rasteve kur grumbullohen të gjithë të afërmit.

Shkëlqimi thotë se vetëm ai e di se si ndihet në këto raste dhe kurdo që takon shoqet e Donjetës në rrugë. Por, “po u dashka të pajtohesh... Qenka e vërtetë se njeriu është më i fortë se guri”, thotë ai.

“Nuk është më ai disponimi në familjen tonë, por mundohemi t’ia largojmë njëri-tjetrit me ndonjë të qeshur apo ndonjë shaka. Ne e dimë se çka përjetojmë, njëri-tjetrit nuk ia shprehim, por në fytyrën tonë si familjarë e dimë”, thotë Shkëlqimi.

Familja e Donjetës ngushëllohet nga fotografitë e shumta të saj. Ajo posedon edhe një video-incizim të mbrëmjes së maturës të Donjetës.

Ai incizim e ka tunduar Shkëlqimin gjatë shtatë vjetëve të fundit, mirëpo nuk e ka gjetur asnjëherë forcën për ta shikuar.

“Kur mbetem nganjëherë vetëm ose bëj diçka, them hajt ta lëshoj e ta këqyr, por aq më kap një siklet, nuk mundem as ta lëshoj”, tregon ai.

Përderisa e gjithë familja e ka pasur të vështirë të mësohet me realitetin e ri në shtëpi, Shkëlqimi thotë se nëna e tij, Lumnija, “është shkatërruar”. Edhe problemet e saj shëndetësore, thotë ai, vijnë si pasojë e nervozizmit që ia ka sjellë vrasja e fëmijës së saj të parë.

Shkëlqimi tregon se e ëma e fundoste vazhdimisht veten në dhimbje, duke shikuar një fotografi të madhe të Donjetës që familja e kishte vendosur në dhomën e ndenjes.

“Sa herë që hyja në sallon, e shihja mamin duke e shikuar fotografinë, duke vuajtur. Atë fotografi... më është dashur të bëhem sikur po e largoj [për ta fshirë] e po më rrëshqet nga dora, për ta thyer. Ai moment më është dukur sikur të ma ngulnin thikën në zemër”, kujton Shkëlqimi.

Dhimbja që s’kalon, e shndërruar në mllef

Në aktakuzën e vitit 2017 të Prokurorisë së Kosovës thuhet se Naser Pajazitaj e kishte mbuluar të ndjerën me drurë pasi e kishte vrarë dhe se kishte ikur nga vendi i ngjarjes. Trupi i saj ishte gjetur më 17 dhjetor të vitit 2015.

Gjatë pesë javëve dhe katër ditëve që nga zhdukja e Donjetës e deri te gjetja e trupit, familja e saj ishte përballur disa herë me të akuzuarin për vrasjen e saj, që ishte kushëri i familjes.

Vëllai i Donjetës, dy vjet më i vogël se ajo, thotë se i akuzuari kishte shkuar në shtëpinë e tyre gati çdo të dytën ditë dhe i kishte pyetur nëse është zbuluar ndonjë gjë për rastin. Kjo e ka lënë familjen e së ndjerës edhe me një dëshirë: të zbulohet nëse ka pasur bashkëpunëtorë të tjerë dhe se kush janë ata.

“Dëshira e madhe po mbetet mister, për krejt jetën duket se do të mbetet mister... të mos mundemi t’i zbulojmë bashkëpunëtorët e tij, sepse ndoshta ka persona që janë të implikuar në këtë punë dhe ne kemi ende kontakt me ta, nuk e dimë... kjo të vret më së shumti”, thotë Shkëlqimi.

I akuzuari për vrasjen e Donjetës fillimisht ishte liruar nga Gjykata Themelore në Pejë në vitin 2018, në mungesë të provave. Por, pasi ky vendim ishte kthyer në rigjykim nga Gjykata e Apelit, Naser Pajazitaj ishte dënuar me burgim të përjetshëm.

Në nëntor të vitit 2019, Gjykata Supreme i kishte kundërshtuar të dyja vendimet e Gjykatës Themelore të Pejës dhe në nëntor të këtij viti, Gjykata e Apelit mori vendim t’ia ulë dënimin në 35 vjet burgim.

Kohëzgjatja e këtij procesi është shndërruar në barrë shtesë për dhimbjet e familjes së Donjetës.

“Sa mendojmë që po përfundon, ose po kthehet në rigjykim, ose po anulohen vendimet. Kjo po është shumë e rëndë. Nuk po mund të pajtohesh. Vetëm inshallah, nëse jo nga drejtësia, dënimin prej Zotit ndonjëherë e merr”, shprehet Shkëlqimi.

Ai thotë se dhimbjes që ndjen familja, i shtohet edhe mllefi kur shohin se edhe gra të tjera në Kosovë po vriten nga familjarët e tyre. Pesëdhjetë raste të tilla janë raportuar në Kosovë që nga viti 2010.

Pesëdhjetë gra të vrara në 12 vjet

Nga viti 2010 deri më 1 dhjetor 2022, në Kosovë janë vrarë 50 gra. Organizatat për mbrojtjen e të drejtave të njeriut, në disa raste, kanë fajësuar autoritetet për dështim në mbrojtjen e grave të rrezikuara nga dhuna. Në të shumtën e rasteve, autorë të vrasjeve kanë qenë bashkëshortët, pastaj baballarët dhe djemtë.

"There have been many cases after Donjeta's case and there have been cases that have been reported and the institutions are silent. She is tormenting you the most, she is hurting you in the heart", says Shkëlqimi./REL

Video