The devastating earthquake in Turkey, the 6-year-old girl was found on the dead body of her sister

2023-02-18 10:50:19Kosova&Bota SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX

The devastating earthquake in Turkey, the 6-year-old girl was found on the dead

"Entering the ruins, I see a little girl whose feet were towards me. Instinctively, I take off the gloves and grab his little feet, like I do with my son when I see him without socks." With these words the savior of EMAK, Kostas Athanasopoulos, describes the shocking moments he lived in the flattened Antioch. He's the man whose image of him breaking down in tears shortly after rescuing a 6-year-old girl from the rubble of her home has gone viral.

Having arrived in the early hours of February 7th in Turkey's post-earthquake Hatay province and with the first light of day, the EMAK team begins to operate where they are told there are signs of life. Mr. Athanasopoulos first helps free a 50-year-old man when he is called by his boss, firefighter Dimitris Roupa, to help free a 6-year-old girl.

The first thing he does when he enters the ruins and finds the six-year-old girl is to grab her legs and hug her. “I take off my gloves and touch her little feet, like I do with my son when I always see him without socks to see if they're cold to make sure he doesn't get sick. Her feet were very cold. I catch her, hug her to warm her and watch her start to relax and sleep. I call on the emergency doctors who were with us. I say, doctor, she will sleep with me. He tells me don't let him sleep, keep him awake", describes Mr. Athanasopoulos for the Athens News Agency.

The six-year-old girl was with her mother and two brothers, all stuck in the room they were in. Mr. Athanasopoulos along with the rest of the team try to free the 6-year-old, first pulling out her unconscious 7-year-old sister, who was "teasing" the survivor with her dead body.

“We took out her little brother who had grabbed her arm from below and she was unconscious. We did a few things and all we did was pull the six year old to see if she could get free and when she screamed we let her go. Then I cut the carpet because the floor and ceiling became one, and then I start removing the tiles to find space below. We were there with Mr. Katsinelos. Her page rested on her brother's page. She was lying on the lifeless body of her sister", he tells APE-MPE.

For more than 4 hours, EMAK rescuers worked in the rubble to free the little girl. Throughout their work they talked to her to give her courage to pull her out of the wreckage of her home, but also to let her know they were there to help her. However, she did not want to leave her mother.

“I thashë hajde zemër, provo, do të ikësh, të shpëtoi mamaja jote. Pas pak më zgjat dorën me rënkime, shkoj tek ajo për ta tërhequr dhe e kuptoj që ajo nuk donte të linte mamin dhe vëllezërit e saj. Aty u përkula. Fillova të qaj”, thotë zoti Athanasopoulos.

Ekipi i EMAKai e liron vajzen e vogel dhe ata perqafohen, dukshëm te prekur qe ia arriten. Pikërisht në atë moment kamera e televizionit e kap zotin Athanasopoulos duke shpërthyer në lot dhe kolegët e tij duke vrapuar për ta uruar dhe përqafuar. “Më thanë bravo Kostas. Fëmijët dalin të përqafuar me njëri-tjetrin sepse ishin shumë të ngarkuar sepse ishin mes trupave dhe e kishte të vështirë t’i hiqte dorën e vogël. Dhe më pas ndodhi ajo që patë në lajme. Ishin lot gëzimi, sepse ne e shpëtuam. Ishte shumë e vështirë të dilje mes trupave. Më pas prita që kolegu ta lidhte në barelë dhe ta çonte te mjeku”, tregon ai.

Ata që i shpëtuam të gjallë ishin duke u përqafuar

Siç shpjegon zoti Athanasopoulos, shumica e njerëzve që arritëm t’i shpëtonim të gjallë ishin të përqafuar me anëtarë të tjerë të familjeve të tyre. Si në rastin e 20-vjeçares Irene, e cila ishte me nënën e saj dhe një foshnjë 5 muajshe, në një divan dhe ishte përqafuar. “Familje të përqafuara dhe të rrafshuara nga rrënojat e ndërtesave të shembura. Ky imazh më është gdhendur”, thotë ai.

Gjatë qëndrimit në Turqi, anëtarët e misionit grek jetuan në kushte të pafavorshme, siç ishin temperaturat e ftohta, por, siç thekson Shpëtimtari i EMAK- ut tani e 14 vjet, kudo që kthente shikimin, shihte mbeturina dhe në mesin e tyre njerëz, disa me pantofla e të tjerët zbathur, por të gjithë me të njëjtin dëshpërim të pikturuar në fytyrat e tyre. Ata kërkonin mënyra për t’u ngrohur duke ndezur zjarr në kosha dhe kërkonin një çati të përkohshme për të fjetur. Ata e gjetën atë, në makinat e tyre të dëmtuara, me xhama të thyer, duke vendosur plasmase rreth tyre për të kufizuar të ftohtin e hidhur që mbizotëronte.

“Me fat që ekzistoni”

Në 18 vitet që shërben në EMAK-në e dytë (që nga viti 2005), zv/shefi, Miltiadis Karageorgiadis, nuk është përballur me një fatkeqësi më të madhe se ajo e tërmetit vdekjeprurës në Turqi .. Siç shpjegon ai për APE-MPE, me të mbërritur në qytetin e Antiokisë, u verifikuan frika e tyre më e keqe, pasi ishin dëshmitarë të shkatërrimit absolut të ndërtesave dhe infrastrukturës. “Bazuar në shtrirjen e fatkeqësisë, do të thosha se po, është fatkeqësia më e vështirë dhe më e madhe që kam parë ndonjëherë”, thotë ai. Mirëpo, imazhi që do t’i mbetet përgjithmonë në mendje është fraza e gjeneralit turk që i vizitoi në kampin e tyre.

“Duke vënë dorën në zemër, ai tha shprehjen “me fat që ekzistoni”. Ky imazh do të më qëndrojë në mendje përgjithmonë dhe jo vetëm për një kohë të gjatë”, thekson zoti Karageorgiadis, duke shtuar se përtej kësaj fraze nuk do të harrojë mirënjohjen dhe dashurinë që merrnin nga vendasit si dhe reagimet e tyre sa herë i takonin në fushë dhe rrugë.

Anëtarët e misionit grek vepronin vazhdimisht në kushte jashtëzakonisht të pafavorshme dhe me shumë rreziqe. “Profesioni i zjarrfikësve, dhe veçanërisht operacionet në një mjedis tërmetesh, përfshijnë shumë rreziqe. Megjithatë, duke marrë një nivel të lartë të formimit dhe përvojës teknike ndër vite, si dhe duke marrë të gjitha masat e nevojshme paraprake, ne arrijmë të reduktojmë por nuk mund ta eliminojmë plotësisht rrezikun”, thotë zoti Karageorgiadis.

“Gjatë operacionit të lirimit na ndihmoi vëllai i personit të bllokuar”

Një nga pamjet që i është skalitur në mendje është kur gjatë operacionit për lirimin e një djali 15-vjeçar, operacion që zgjati më shumë se katërmbëdhjetë orë, ata u ndihmuan nga një i ri, i cili rezultoi se ishte vëllai i njeriut të bllokuar. E pabesueshme, siç shprehet ai, është se “si operacioni i shpëtimit u pengua nga prania e dy kufomave, babait dhe vëllait të tij, të cilët vepronin si pengesë”.

“Ky fëmijë la mënjanë çdo sentimentalizëm dhe ndihmoi me aq sa mundi në detyrën për të shpëtuar vëllain e tij. Fraza e fëmijës së bllokuar, 10%, që i referohej nivelit të tij të qëndrueshmërisë si dhe faktit që kolegu im që po i jepte ujë me kashtë, i vuri emrin e tij, është diçka që nuk do ta harroj kurrë”, vëren ai dhe shton se vendasit ishin gjithmonë të gatshëm të ofronin çaj ose bukë të nxehtë duke dashur të shpërblejnë ndihmën që i ofruan.

Për zotin Janopulos nuk ishte tërmeti i parë që ishte gjetur pasi ai ishte edhe në mision për tërmetin e Shqipërisë në 2019. Megjithatë, siç shpjegon ai, dallimet mes dy tërmeteve janë thelbësore.

“Në rastin e tërmetit në Shqipëri, shtrirja e shkatërrimit u kufizua në dy zona. Pasojat e tërmetit nuk prekën pjesë të mëdha të popullsisë vendase dhe dëmet në strukturat nuk ishin aq të mëdha. Koha që zonat e prekura të ktheheshin në normalitet nuk kërkonte një kohë shumë të gjatë. Tërmeti në Turqi la të pastrehë qindra mijëra njerëz pa akses në ushqimet bazë. Ndaloi të gjithë aktivitetin ekonomik ndërkohë që u prekën infrastrukturat bazë”, thotë ai.

Në lidhje me faktin nëse ngjarje të tilla na çojnë drejt përgatitjes më të mirë dhe krijimit të shoqërive më elastike, z.Jiannopoulos thekson: “Në literaturën ndërkombëtare, ngjarjet e mëdha katastrofike – fatkeqësitë natyrore apo teknologjike, ishin dhe janë shembujt më të mirë përmes të cilëve mund të vlerësojmë elasticitetin e shoqërive tona, për të rishikuar sistemet ekzistuese të menaxhimit të krizave, për të zhvilluar ose zhvilluar sisteme të paralajmërimit të hershëm për popullatat, për të gjetur ndonjë boshllëk midis niveleve të ndryshme të administratës, çdo mbivendosje të përgjegjësive midis agjencive dhe shërbimeve, për të institucionalizuar protokollet dhe procedurat si në niveli i parandalimit si dhe në nivelin e reagimit dhe rikthimit në normalitet”. Operacionet e nxjerrjes së ekipit grek të kërkim-shpëtimit zgjatën për më shumë se 4 orë

Operacionet e nxjerrjes së njësisë greke të kërkim-shpëtimit zgjatën shumë orë, sipas zjarrfikësit, Panagiotis Giannopoulos, pasi pozicionet e viktimave kërkonin operacione të gjata, mbi katër orë, ndërsa në rastin e Irenës u deshën mbi 12 orë punë.

Siç shpjegon Z. Yiannopoulos, kohëzgjatja e operacioneve të çmontimit varet nga një sërë faktorësh që lidhen me: llojet e ndërtesave (me pak ose shumë kate), materialet e tyre të ndërtimit (betoni i armuar, ndërtesat prej xhami etj.), prania e objektet e përditshme, duke përfshirë edhe kufomat, mobiljet ose çdo gjë tjetër, prania e të cilave mund të pengojë aksesin, nxjerrjen dhe shpëtimin, hapësira e konfiguruar dhe pozicioni i viktimës mund të ndikojë në kohën e nxjerrjes, llojin e kolapsit, pozicionin e të bllokuarit (sipërfaqësore, në mes thellësi, ose rrënjosur thellë).

According to Mr. Yiannopoulos, when traces of life are found, the actions followed are related to the removal of debris to facilitate access to the trapped person. "At this stage, all actions are taken to approach the victim, such as the removal of bases, furniture, garbage, creating a route and supporting it up to the point where the trapped person is located", he says and adds: sign of life in the garbage puts the group on alert, regardless of physical or mental fatigue. The lives of these people are in our hands, we feel responsible and make every effort to protect them. A kind of connection is automatically created between the rescuer and the rescued. We consider him our man", he notes./ BW


Video