Is the agony of the left in Albania starting?!

2022-12-05 09:17:08Pikëpamje SHKRUAR NGA BEN ANDONI
In the photo: Chairman of the Socialist Party, Edi Rama

It could not have occurred to the current Minister of Justice that he would have to change within a few seconds and within the framework of a compound sentence with several subordinate clauses, the conclusion about the fading support of the SP base. Mr. Ulsi Manja would have to re-explain this to the Mavi audience, when he realized that he had gone too far, that it was he himself, Rama, who inspired and changed the way he campaigned. Yes, yes, quite different from the entire leadership group! Modified everything.

What is clearly understood is that: if the SP seems to have no problems, it is because it is difficult to judge when there is a lack of some kind of reflection or criticism in Rama's party. One such attempt was made a few days ago by the socialist deputy Erion Braçe, who directly accused the head of the parliamentary group of the Socialist Party, Taulant Balla, currently one of the main figures of the SP, that: He managed to block the amendment , which protected the farmer in relation to the merchant! In fact, the only MP who openly opposes in the majority explained that: Balla even ordered the vote against a small and concrete aid for livestock farmers!

Although there seems to be an obvious difference between them, the finding of the former journalist was really bitter: Balla's order to vote against was an act that reflected ignorance, malice and pride!!! Far from it: Is it the turn of the SP after the DP to crumble?! Time is a category that cannot be measured.

Perhaps, it is not easy to predict the duration of this process, but you can clearly understand that today the SP and DP no longer represent the Albanians and the ideological developments that the development of the country requires and that those political formations believe they are capable of perform. In the case of the SP, it is now easier to see the trend, since when a party is in power, it is judged through the acts of the Executive and the way laws are constructed in the Legislature and voted by the force of the ballot (meaning against and just about anything DP). In fact, the concept is broader.

"You can't go on endlessly claiming that you're a socialist when you don't bother to say and do something more than just limiting yourself to attacks on conservatives because that's just not enough. People today want to know what Labor will do." These are the words of the former Labor Prime Minister, Toni Blair, a very close adviser of the current Prime Minister Edi Rama, but also one of the greatest helpers and creators of this force, when he returned to power.

Në kohët që po jetojmë duket se Partia Socialiste i ka kaluar barrierat ideologjike, por mbi të gjitha po përshkruan pjesën rënëse të kurbës së saj politike. Jo thjesht në mënyrën sesi ka vepruar me strukturën e partisë, por më shumë se kaq politikat e saj, ku mund të thuhet se E Majta shqiptare është larg të Majtës klasike Evropiane. Ajo ka një demokraci të brendshme, ku megjithë një strukturë të tërë që vëzhgon të gjithë publikun me anë të patronazhistëve dhe organizimeve ka treguar se ka mungesë të filtrave të duhura për meritokracinë dhe zgjedhjeve transparente; amnistinë Fiskale, bash në vitin e fundit të qeverisjes; mungesën e rritjes së rrogave dhe politikave që kërkojnë studime për t’ia paraprirë zhvillimeve dhe nevojave; politikat konfuze të PPP-ve, të cilat kanë treguar se e Majta është më e interesuar ndaj një grupi njerëzish, që kanë shumë ndikim mbi të dhe për të cilat përshtat ligjet.

Në mandatin e tretë, Partia Socialiste po nis atë kurs që Partia Demokratike e ravijëzoi e detyruar qysh në mandatin e dytë kur ishte në pushtet me një lloj ndjesie ngopje të pushtetit, por më shumë se kaq, një indiferencë shumë të madhe me strukturat e veta. Dhe, këtë e kupton nga mosfunksionimi i reformave dhe obligimi për të: ajo e Arsimit është një nga treguesit më të mëdhenj; ajo e Administratës gjithashtu dhe krejt e pazonjë t’u përgjigjet zhvillimeve të vendit dhe mbi të gjitha arroganca e njerëzve të saj në të gjithë pushtetin kapilar.

Kjo, sot, është jo vetëm e padurueshme, por edhe e lodhshme, përballë problematikave të publikut dhe sidomos pasigurisë, që ka përcjellë një mungesë apatie dhe informaliteti të madh në planin e brendshëm dhe në planin e jashtëm: Lufta pafund e Rusisë kundër Ukrainës. Sërish në planin e brendshëm, kësaj gjendje i bashkohet edhe gjendja aktuale e PD-së, ndarë në dy partiza opozitare, fakt, i cili i ka bërë shqiptarët të mos shohin më asnjë dritë në fund të tunelit.

Të dyja partitë kryesore fajësojnë njëra–tjetrën, por trendi i ikjes dhe kërkimit të azilantëve është jo më shqetësues, por alarmues. Po i referohemi një sondazhi të qershorit të vitit 2017, sipas Gallup, për të mos u afruar me vërtetësinë e sotme të hidhur të tij: 56 për qind e shqiptarëve donin të largoheshin, duke na renditur në vend të dytë në botë, pas Sierra Leones.

Nëse dikur kishte një frymë shprese, tashmë e majta është bërë zhgënjyese për derisa njerëzit afër pushtetit pasurohen dhe e majta mendon më shumë për një pakicë, që ka krijuar monopole në vend. Sesi përballet trendi historik i së majtës në demokraci e perifrazon disi cinizmi i Montanellit për vendin e tij, i cili me një lloj eufemizmi, e shprehte në këtë lloj forme: “Si ka mundësi që sa herë vinë të majtët në pushtet, shtohen të varfrit?!”.

Veçse, kujdes, nuk mund të mohohet se çdo pushtet i majtë i ka sjellë një periudhë stabilizimi Shqipërisë dhe sidomos një rishikim të levave të shtetit të shpërfytyruara prej të djathtëve të PD-së. Aman, pikërisht, pas pak, ajo ka arritur të identifikohet me të djathtën, pasi i ka marrë kauzat për pronën, identifikimin me të përndjekurit, strukturën dhe institucionet për të cilat, sot, bërtet më shumë e “E majta” sesa “E djathta”, e cila i mban të kyçura në program.

Ka pasur një fashë ideologjike, e cila i shkonte PS-së dhe kjo lidhej me Liberalizmin-Social, e cila në literaturë, konceptohet si ideologji politike me një shumëllojshmëri të parimeve të liberalizmit, e cila kërkon ekonomi të tregut dhe zgjerimin e të drejtave politike dhe civile , ndërsa gjithashtu beson te roli legjitim i qeverisë ku përfshihen adresimi i çështjeve sociale dhe ekonomike të tilla si: varfëria, kujdesi shëndetësor dhe arsimor.

Dukej aq mirë i ambalazhuar saqë e aplikuan shumë parti të qendrës së Majtë, pasi kjo i jepte pak më shumë frymë socialdemokracisë, që në kushtet tona specifike e të pamëshira të ekonomisë së tregut të lirë kërkonte futjen aktive të shtetit në menaxhimin e rregullave dhe një sistemi të kolauduar, që duhej t’i shpërndante të mirat në mënyrë të arsyeshme.

Theksi në mbështetjen e komuniteteve më vulnerabil, të cilat s’kanë mbështetje. Ashtu si mund të merret me mend, kjo frymë socializmi shkoi me Britaninë e Madhe e Toni Bler, ku kapitalizmi është i taruar deri në detaje por Shqipëria u përball me pështjellimin e konfuzitetit të saj. Aq e hidhur saqë, deklarata e ishministres kosovare të Arsimit që dha dorëheqjen në një parti që mëton se ka frymë kritike duhej të sqarohej qartë, por nuk ndodhi kështu. Besa Shahini do të ishte e thartë në deklarimin e saj: “Unë jam më e Majtë në ideologji sesa e Majta e Ramës. PS-ja nuk është e Majta e vjetër apo ajo populiste, është një e Majtë centriste, por jo aq sa do të doja unë. Kjo nuk ka qenë problem apo ndarje mes meje dhe Ramës, pasi mes nesh nuk ka ndarje”.

Si u mundua Kryeministri ta mbulojë këtë?! Me kujdes, Rama e përshëndeti. Nga ana tjetër, ai ka shumë kënaqësi ta vendosë në “vështirësi” botën akademike, duke u munduar të ishte korrekt thjesht me frymën e tij, ku e folura publike i afrohet shumë narracionit të thjeshtë: E Majta ime nuk i pranon dembelët, u shpreh ai, por pa u përgjigjur dot pse mungojnë rregullat e ndershme të biznesit, pse tregjet nuk funksionojnë si duhet, pse nuk punon kapitalizmi shqiptar si duhet me kërkesë-ofertën etj. Me pak fjalë, ai dembeli shqiptar ishte i tillë sepse nuk orientohet dot në kapitalizmin e vendit të tij, që drejtohet nga Rama.

Në vitet e para, bëmat e PS-së ishin edhe më shumë të dhimbshme, por atëherë justifikonin me frikën apo kompleksin e identifikimit me Partinë e Punës, ndaj kur Partia Demokratike propozoi në Parlament ligjin fatkeq 7501 që edhe pse ishte parti e djathtë dhe në programin e saj, e kishte se prona duhet të shkonte te pronari legjitim, Partia Socialiste e aprovoi edhe pse në programin e saj e kishte shkruar që prona të jepej në përdorim. Nuk është vendi për të thënë se ligji u kuptua se ishte për të privilegjuar interesat krahinore që do prishnin logjikën zgjedhore me lëvizjen e lirë në mënyrë kaotike dhe i blatoi Shqipërisë viktima pafund, madje shumë më tepër se në kohën e diktaturës.

It is said that Dritëro Agolli, the man who tried to reform the party through his wisdom, from the first days, gave the best answer to the conjunctural politicians of the SP regarding the Law: "It is socialism that I vote for, now we are in capitalism and s "there is a reason for my property to be taken by a person without an identity, who does not even have a relationship with the property". It seemed that the Left would also take this path and now, the result is known: overlap of properties, selective capitalism, total lack of transparency and the power of cardboard, failure to keep promises and... the languishing of the Left, which today can be seen as a body beautiful, but full of scars.

Video