DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

"They wanted to kill us all", the NYT article about the "Dubrava Massacre": Serbian guards killed more than 100 Albanian prisoners in two days

2023-05-23 08:32:00Kosova&Bota SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
"They wanted to kill us all", the NYT article about the "Dubrava
Dubrava massacre

24 years ago yesterday, Serbian state forces carried out the Massacre in Dubrava against Albanian prisoners. The event alarmed local and international opinion. The barbaric act once again revealed the mindset of the Milosevic regime.

The prestigious American media, "The New York Times", in November 1999 published a long article about the Dubrava Massacre.

"The stench of horror lingers in a prison in Kosovo," was the headline of the NYT article, which shows how even months after the massacre, in the basements of the buildings, blood was still stuck to the floor.

Full article from The New York Times:
The high red brick walls of Dubrava prison tell little. Like the modern police buildings outside, they bear signs of bomb damage from NATO attacks in May this year, but that's only half the story.

Just inside the prison walls are piles of abandoned clothes, wet from months of rain but still emitting a stench of dead bodies. The wind sweeps through the prison buildings inside, a reminder of the horror that gripped the prison for five days in late spring. The buildings are described as a place of murderous chaos.

Naser Hysaj, a former public prosecutor from the nearby town of Peja and at the time one of Kosovo's most prominent political prisoners, was in Dubrava prison in May. Returning to prison for the first time since his release by Serbian authorities in September, he described a harrowing experience in which the prisoners were initially trapped by NATO bombing, which killed at least 23 prisoners and then by masked Serbian police forces, who killed more than 100 other Albanian prisoners in the prison over two days.

"They were taking advantage of the NATO action," he said, referring to the Serbian guards. "They wanted to kill us all."

The blood and smell of death linger nearly six months later. Bedding and clothes are strewn across the vast grounds where the prisoners were dragged to sleep outside in an attempt to avoid NATO airstrikes. And in the basements of the buildings, blood still clings to the floor, bullet holes scarred the walls, and the impact marks of shell explosions dug into the floors.

Mr. Hysaj, founder of the Kosovo Albanian nationalist party, Balli Kombetar, was serving a five-year sentence imposed by the Serbian authorities, for running what they called a "fascist quisling" organization.

He spent three years in Dubrava from 1995 to 1998, then a year in a Serbian prison, before returning to Kosovo during the NATO air campaign. Released at the end of his sentence in September, he returned to prison this weekend for the first time and told his story.

"The first attack started on May 19," he said of the NATO bombings. "They hit Pavilion C, a cell block and three people were killed. On the 20th of May there was no bombing and then on the 21st of May at 8 o'clock in the morning we heard a plane. The guards ran away and we ran out into the middle of the courtyard. They were hitting blocks all day."

He said all guards had left the compound, including the watchtowers, although some remained outside and maintained tight security around the prison. Some inmates who were already out of their cells for regular cleaning or cooking duties then freed other inmates from their cells.

About 20 people were killed that day, he said, pointing to a bomb crater still filled with human flesh where several people had been killed. The prisoners carried the corpses to the far end of the field and laid them near the sports field. That night the entire population of the prison, about 900 men, slept on the grass near the sports fields, which is inside the prison complex.

The next morning, at 8 a.m., the guards returned to the watchtowers alone and ordered the prisoners to gather in rows of four to prepare to be transferred to another prison. Mr. Hysaj was standing in the back with some fellow political prisoners when the guards suddenly opened fire.

"They started shooting with machine guns at the prisoners," he said. "They threw grenades on the walls of the prison and another machine gun was firing from a hole in the wall," he added, pointing to the place. "Seventy people died in those shootings."

Mr. Hysaj explained the shooting as how the Serbs used the NATO bombings as an opportunity to exact revenge and punishment against the Albanians and to describe it as a NATO atrocity.

Por nuk është e qartë nëse gardianët kishin kontroll të plotë mbi 900 të burgosurit që tani ishin liruar nga qelitë e tyre. Ushtarët paqeruajtës spanjollë që ruajnë burgun mbështesin rrëfimin e zotit Husaj. Por incidenti mund të ketë nisur si një trazirë në burg, thanë ata, dhe nga armët e improvizuara të gjetura më vonë ishte e qartë se disa të burgosur u përpoqën të luftonin.

“Unë u ktheva dhe vrapova poshtë shpatit dhe në atë ndërtesë, bllokun B”, tha ai. ”Kush mund të shpëtonte thjesht vrapoi”. Por ata nuk mundën të largoheshin nga kompleksi. Qindra të burgosur u larguan në ndërtesa, duke u fshehur në bodrume dhe qeli dhe më vonë duke sjellë të plagosur.

Për 36 orët e ardhshme, tha zoti Hysaj, anarkia mbretëroi teksa policët e maskuar hynë në terren, duke kërkuar dhe sulmuar të burgosurit me armë automatike dhe granata. Të burgosurit u barrikaduan në dhoma dhe bodrume, duke sekuestruar si armë, hekura, drunj, tuba metalikë dhe copa xhami.

Në bodrumin e qendrës kulturore, nën gypat e izoluar të ngrohjes dhe lavatriçet industriale, armët ishin ende përreth: një lopatë, thumba metalike, shufra druri dhe shtrirje tubash metalikë, të mbështjellë me lecka për një kapje më të mirë.

Pellgjet e gjakut të tharë ende njollosin dyshemenë, mes rrobave të hedhura. Dy kratere të vegjël të rrumbullakët nga një granatë dore çanë dyshemenë prej betoni.

“Ne menduam se donin të na vrisnin të gjithëve”, tha zoti Hysaj, duke përshkruar gjendjen e terrorit të shumicës së të burgosurve. Vetëm një përqindje e vogël e të burgosurve, nga një bllok, ishin kriminelë të ashpër, tha ai, pjesa tjetër ishin shqiptarë të kapur për krime të lehta ose për arsye politike.

“Disa të burgosur që përpiqeshin të arratiseshin u qëlluan duke u ngjitur në mure. Të tjerët e përfunduan vetë. Atë ditë katër persona u çmendën dhe u varën në qelitë e tyre”, tha ai.

Vetë zoti Hysaj për pak u vra kur tre policë të maskuar e panë atë në shkallët e ndërtesës së restorantit. Ata qëlluan me një granatë, e cila goditi murin e hyrjes. Ai u përgjak deri në bodrum, ku ishin strehuar shumë të tjerë dhe fjeti atë natë në një dhomë të vogël të brendshme lavanderie.

Policia hyri në ndërtesë të nesërmen në mëngjes. “Ata erdhën me maska, me granata dhe mitralozë”, kujton ai. “Ata sulmuan ndërtesën me granata, me raketa dhe qëlluan përmes dritareve drejt e në bodrum”.

Era e keqe e vdekjes nga bodrumi është ende e madhe. Dyshemeja e gjelbër e linoleumit është ende e ngjitur me gjak, i cili është lyer përreth në përpjekje për ta pastruar. Z. Hysaj lëvizi me shpejtësi në errësirë, duke treguar një familjaritet me dhomat e nëndheshme.

Serbët bërtisnin se të burgosurit, të ngujuar në bodrum, kishin pesë minuta kohë për t’u dorëzuar ose do të vriteshin, kujton zoti Hysaj. Duke mos parë alternativë, të burgosurit u dorëzuan më pas, duke u larguar me duar në kokë. Ata më vonë u transferuan në burgun e Lipjanit në Kosovën qendrore. Teksa u larguan, policia numëroi të zhdukurit. Erdhi në 154, tha ai.

Me përfundimin e luftës, z. Hysaj u transferua sërish në një burg në Nish, në Serbinë jugore, ku edhe mbaroi mandatin. Duke e rijetuar sprovën e tij tani, zoti Hysaj tha se ende nuk ishte i sigurt se çfarë ishte më e tmerrshme, frika e bllokimit në burg kur sulmohej nga avionët e NATO-s apo frika e trupave të policisë serbe që e ndoqën dhe u përpoqën ta vrisnin.

“Ne kishim frikë nga të dyja”, tha ai. “Blloqet e burgjeve nuk ishin aq të forta dhe nëse NATO i godiste ata mund të vrisnin 300 njerëz menjëherë. Dhe pastaj nëse NATO i godiste, rojet mund të na qëllonin përsëri”.

“Serbët na vranë si pula”, vazhdoi ai. “Ata përdorën bombardimin si justifikim”.

Ekzistojnë gjithashtu prova të shumta që gardianët serbë vranë një numër të madh të burgosurish kur ata rivendosën kontrollin. Kur mbërritën në qershor, trupat spanjolle zbuluan një trup në burg, të cilin e quajtën Frederico. Ai kishte qenë i shtrirë atje të paktën një muaj dhe i kishin prerë fytin, thanë ata. Bodrumi ku ai ishte gjetur ishte vendi ku të burgosurit kishin marrë të plagosurit, tha zoti Hysaj.

Në një fshat aty pranë të quajtur Rakosh, gjykata për krimet e luftës thuhet se ka gjetur 97 trupa në një varr masiv, që mendohet se janë trupa të të burgosurve nga burgu. Hetuesit nga gjykata e Hagës kanë zhvarrosur vendin dhe kanë hetuar gjithashtu se çfarë ndodhi në burg. Por ata nuk kanë treguar ende për ndonjë gjetje.

"It was necessary to come here", said Mr. Hysaj as he was leaving. "But you shouldn't think too much about what happened, otherwise you'll go crazy."


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×