DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

Antonia and Idromenos

2022-12-17 16:34:09Pikëpamje SHKRUAR NGA MONIKA STAFA
Antonia and Idromenos
Antonia

To translate the word or the spirit of the language? This question arises from time to time when I browse books translated today into the modern Albanian language, by young translators. In one of them, the title of one of the most popular paintings of Kol Idromenos "Motra Tone", which literally means "Nun Antonia", was given in English as "Our Sister".

It is precisely this escape of the meaning of the word from tradition that prompted me to rethink the portrait of the most beautiful Albanian woman in a distant time by a not at all ordinary artist. The translation of the word, without the psychology of the language, without the tradition of its use, without the mindset it contains, means the impossibility of interculturality. The soul of the people lives in the language and this is the reason why we often hear the expression "this text must be pronounced", because the words are all there, but one language has read the other, not one tradition the other.

Yes, let's go back to the first major portrait of Albanian painting.

Motra Ton.

It happened in Shkodër, 1883.

It is otherwise called Antonia's portrait and represents the first realistic Albanian painting.

It was the time when the woman had to cover herself and her graces should be only her husband's. But above all, the reason why female beauty had to be hidden was because it confused men.

They were afraid of her, of their insecurity or of their weakness.

Could this happen?

But why does the entire history of Albanian art start mainly in Shkodër?

Shkodra was one of the main cities of the Balkans in the century. XIX and the westernmost city of the Ottoman Empire. Feudal Shkodra, which was known for its oriental bazaar, oscillated towards decline, losing its former splendor, and then took on a different appearance during the century. the XXth.

Administrata osmane dhe kisha ortodokse kishte hapur shkollat e tyre por në to mësohej turqishtja, persishtja, arabishtja dhe sllavishtja, por nuk mësohej gjuha shqipe. Shkolla kish hapur dhe kisha katolike por krahas italishtes, aty mësohej gjuha shqipe. Jo vetëm kaq, por kish dhe klasa të muzikës e vizatimit. Kjo sepse në gjirin e kishës katolike ishte ndjerë influenca e rilindjes italiane, fryma e humanizmit dhe e respektit për aktivitetin intelektual.

Në shumë pak kohë prej influencës së qyteteve europiane arriti në Shqipëri edhe fotografia, pas saj, edhe arti realist. Përfaqësues të tyre ishin Pjetër Marubi dhe Kolë Idromeno. Ata hapën studiot e tyre fotografike në Shkodër.

Asokohe Marubi dhe Kolë Idomeno, kishin dhe nga një atelie pikture. Në familjet shkodrane krahas ikonave dhe shenjtorëve, në mure vareshin edhe portretet e familjarëve; në pikturë dhe fotografi. Por gjëja më e bukur atëkohë ishte se këto portrete ishin edhe në muret e familjeve muslimane, madje ishin portretet e grave dhe të vajzave të tyre.

Personaliteti i një artisti formohet gjatë jetës së tij krijuese dhe në të shumtën e rasteve zhvillimi i intelektit profesional të një njeriu nuk janë të shkëputura nga toka ku lindin.

Shkodra tregojnë, se ka qenë një qytet që të frymëzonte, kishte tharme karakteri dhe nxiste cilësi krijuese. Kjo ka qenë një nga arsyet që kohë më parë iu përkushtova me aq dashuri dhjetra portreteve artistikë në filmat e mi.

Kolë Idromeno ishte piktor dhe fotograf. Ishte skenograf gjithashtu në kulmin e tij e që me aspiratat prej një qytetari të devotshëm mundi të lërë gjurmë si skulptor dhe arkitekt.

Si arkitekt ai i la Shkodrës si trashëgimi pjesën më të bukur të saj, shëtitoren dhe rrugicat që lidhen me të e që sot mbajnë emrin e tij.

Sa shije ato kanë tek shëtis shpesh në to.

Idromeno ishte po aq edhe shkrues i artit epistolar dhe i partiturave muzikore, të njohura fort në Shkodër, në qytetin që në fillim të shekullit XIX-të, numëronte aq pianoforte sa ç’kish dhe në Vjenë.

The facts in the life of K. Idromenos are closely related to the efforts for art because he believed in art and culture from the beginning. The book dedicated to his life and work by the researcher Eleni Laperi, is a work that above all makes you happy not so much for the elegant review of his artistic talent as for the importance that our national memory takes with such names.

By reading it carefully, I am convinced that K. Idromeno created more out of the passion of a culture-loving man than out of the motivation of a competitive egoism.

Antonia and Idromenos


Në përputhje me standarded JTI

White coat

 Read
Monika Stafa / 2022-12-10 15:02:41Point of Views

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×