In Albania, with 40 billion cubic meters of water resources per year, of which about 30% are underground sources, drinking water still remains a challenge for citizens.
The country ranks among the richest in Europe for water resources per capita, but the natural abundance does not come to the taps of Albanian homes.
Tirana is the most visible symbol of this paradox.
In official documents, monthly bills, and legal acts of the Albanian state, the water flowing from taps is "drinking water." A guarantee provided on paper, while in practice, the reality is the plastic cans that are purchased every day by citizens, the mobile water trucks that sell water in every corner of the neighborhood, and the lines of citizens with cans in their hands at the Dajti springs.
Tirana residents pay two bills. One for UKT and another for water purchased from private companies. While bars and restaurants in the capital seem to pay a third – that of periodic drinking water tests, required by the hygiene and sanitary inspectorate.
Moreover, to guarantee compliance with standards, businesses that provide these services are required to test the quality of the water they use, otherwise they face administrative measures and fines during inspectors' checks.
According to a report by the Supreme State Audit Office, out of 14 water supply and sewage companies, which have a legal obligation to conduct microbiological analyses of drinking water, it was found that eight of them do not have laboratories, while the laboratories of the other 6 companies are not accredited.
Earlier, an open trial in the Tirana Court confirmed dangerous bacteria in drinking water pipes due to sewage pollution.
According to the regulation on drinking water quality and standards harmonized with the European Union, network water must be controlled and safe for consumption. This status is not simply a technical definition, but a legal obligation for public institutions.

"24 hours of water", the electoral disgrace
For Edi Rama, when he was the leader of the opposition, the supply of drinking water on a schedule was an issue that he declared he was ashamed to discuss.
"Do you know why I don't talk about drinking water? I'm ashamed, with a 20-year history, every time there is a campaign, we will give you water to drink," he declared in a meeting with citizens while seeking their vote of confidence to lead the country.
Rama would return to this shameful issue before every electoral campaign.
"And in the last two years alone, around 200 construction sites have been opened nationwide that will guarantee 24-hour water supply within this year in territories, communities, and urban centers that have suffered and suffered for many decades." - was the speech in the 2021 monologue, before winning his third term.
5 years have passed and Prime Minister Rama's promise remains only on his Facebook page, while experts believe the reason for the lack of drinking water is related to mismanagement of water reserves or poor design, which has resulted in 200 construction sites.
For Bilbil Daci, a sewerage and water supply network engineer, this situation stems from what he calls technical and administrative causes of water supply management.
"The water distribution infrastructure is far from the proper technical parameters. The technical problem is related to the construction of several deposits that reduce the pressure of the amount of water from the Plant. This causes what is called in technical language "potential difference" to be lost. To put it briefly, the main problem is related to the design" - says engineer Daci for "shteg.org".
According to experts, the capital's water resources provide a normal supply, but mismanagement means that water comes to our taps in a trickle, at best.
"The amount of water available to the water supply is for 4 million inhabitants. Investments have been made in the Bovilla plant and the amount of water in this plant has been doubled, even though the amount of water in this plant has been doubled, there is still no water 24 hours a day for reasons that I would call technical and administrative of the water supply management." - explains Daci.
But the Tirana Water and Sewerage Company (UKT) insists that the capital is covered with drinking water for an average of 9-10 hours, while water quality monitoring is carried out by the Institute of Public Health.
"Monitoring of drinking water quality is carried out regularly by the I.SH.SH (State Health Inspectorate) which is the highest state body that controls and monitors the quality of drinking water. This institution carries out inspections in close cooperation with the structures of the Health Care Operator (OSKSH). It controls the quality of drinking water throughout the Water Supply system, intake works, reservoirs that supply this territory even when these facilities are not located in the administrative division covered by this Inspectorate, but are under the administration of the water supply enterprise in the area where it exercises its activity." - states the response that "shteg.org" received, and why this institution did not make available documents confirming the schedules of all administrative units in the capital.
Even in official documents and legal acts of the Albanian state, the water that flows from the tap is "drinkable".
On Water and Sewerage bills, water is billed as potable, including that used in businesses such as bars and restaurants in the capital.
Madje, për të garantuar respektimin e standardeve, bizneset që ofrojnë këto shërbime janë të detyruara të provojnë cilësinë e ujit që përdorin, përndryshe përballen me masa administrative dhe gjoba gjatë kontrolleve të inspektorëve.
Përveç certifikatave mjekësore të punonjësve dhe mbajtjes së regjistrave për pastrimin dhe dezinfektimin e ambienteve, baret dhe restorantet përballen edhe me një kërkesë thelbësisht kontradiktore: kryerjen periodike të analizave të ujit të pijshëm.
Inspektorati Shëndetësor u kërkon subjekteve që, me shpenzimet e tyre, të testojnë ujin që marrin nga rrjeti publik, për të vërtetuar nëse ai është i sigurt për konsum.
Ndërkohë që furnizuesi publik, ndërmarjet e ujësjellës kanalizimeve e faturojnë ujin si “të pijshëm”, barra e provës për cilësinë dhe sigurinë e tij i kalon vetë përdoruesit.
Sipas Institutit të Shëndetit Publik, kontrolli i cilësisë së ujit mbështetet në kuadrin ligjor të vitit 1992, ndërsa analizat kryhen nga strukturat përkatëse të higjienës dhe shëndetit publik.
“Kërkesa për ujë higjenikisht të pastër në subjektet është e bazuar në: Ligjin Nr. 7643, datë 02.12.1992, ”Për inspektimin sanitar” i ndryshuar” – thuhet në një përgjigje që “shteg.org” mori nëpërmjet kërkesës për të drejtë informimi.
Megjithatë, në praktikë, ky proces shpesh reduktohet në një procedurë formale dokumentacioni, e cila shërben më shumë për të shmangur penalitetet gjatë inspektimeve.
Në disa raste, provëzat sterile të marra nga Instituti i Shëndetit Publik mbushen me ujë të blerë dhe dërgohen për analiza mikrobiologjike, ku pas disa ditësh vetë institucioni lëshon një dokument që konfirmon se uji i analizuar është brenda standardeve.
Ndërsa sipas një raporti të Kontrollit të Lartë të Shtetit, në 14 ndërmarrjet e Ujësjellës Kanalizimeve, të cilat kanë dhe detyrimin ligjor për kryerjen e analizave mikrobiologjike të ujit të pijshëm, është konstatuar se në tetë prej tyre nuk kanë laboratorë ndërsa 6 laboratorët e ndërmarrjeve të tjera janë të pa akredituara.
“8 shoqëritë e tjera nuk kanë ambiente të përshtatshme për ndërtimin e laboratorëve, ose më saktë nuk kanë fare laboratorë, gjë që sjell moskryerjen e analizave të ujit të pijshëm dhe mungesën e garantimit të sigurisë për qytetarët,” – thuhet në raportin e publikuar në vitin 2025.
“Në vend nuk kemi asnjë laborator që kryen analizat e ujit në mënyrë të plotë. Këto që ekzistojnë janë laboratorë të pacertifikuar dhe të paakredituar, ndaj analizat e tyre nuk njihen ligjërisht,” – tha eksperti Daci.
Çështja e cilësisë së ujit u bë objekt i një hetimi gjyqësor edhe nga Gjykata e Tiranës në vitin 2021.
Sipas akt-padisë të depozituar në vitin 2018 nga organizatat e shoqërisë civile “Res Publika” dhe “Impetus” në zona të ndryshme të Tiranës, uji përmbante nivele më të larta të baktereve të dëmshme për shëndetin publik si Escherichia coli dhe streptococci faecal.

Uji, edhe me vendim gjykate i ndotur
Gjykatës së Tiranës iu deshën katër vite të dilte në konkluzionin që uji i rrjetit i përdorur nga qytetarët, të paktën në vitin 2017 ishte jashtë parametrave që garantojnë cilësinë e konsumit.
Në vendimin e saj, Gjykata e Tiranës konstatoi se uji i rrjetit të furnizimit, për periudhën e analizuar në proces, nuk kishte qenë gjithmonë brenda parametrave që garantojnë cilësinë e ujit të pijshëm. Ky përfundim u mbështet në akt-ekspertizën e administruar në gjykim, e cila evidentoi mangësi në monitorimin e rregullt të treguesve kryesorë dhe devijime nga standardet e përcaktuara në aktet nënligjore në fuqi.
“Gjykimi nxori në pah një problem serioz në kontrollin e cilësisë së ujit, i cili nuk po kryhej në mënyrë të plotë dhe të besueshme. Analizat e ujit të kryera nga vetë UKT-ja realizoheshin në laboratorë të paakredituar, çka ngrinte dyshime serioze mbi besueshmërinë e rezultateve,” thotë avokatja Irene Dule e cila ka ndjekur këtë çështje në gjykatë.
Sipas akt-padisë së ngritur nga organizatat e shoqërisë civile “Res Publika” dhe “Impetus”, në zona të ndryshme të kryeqytetit u konstatuan nivele të larta të baktereve si pasojë e ndotjes nga ujërat e zeza. Gjithashtu në matjet e vëna në dispozion nga UKT, mungonin të dhëna të monitorimit për nje sërë treguesish te tjerë, nga ato biologjikë e fizikë e deri tek treguesit kimikë si metalet e rënda e hidrokarburet.
“Nga akti i ekspertimit rezultoi se për “Escherichia Coli” dhe “streptokoket fekale”, në 31 stacionet e kampionimit, janë marrë masa vetëm për 590 ditë gjatë periudhës 2015-2017 ndërsa për 265 nuk është matur. Nga matjet e realizuara ka rezultuar se vetëm për 58 ditë parametrat kanë qenë brenda standartit të kërkuar me VKM nr.379/2016. Ndërsa për pjesen tjetër ky parametër ka rezultuar tej parametrave të përcaktuar.” – shkruhet në vendimin e Gjykatës.
Ekspertët shpjegojnë se 2 bakteret e mësipërme janë ndotësit kryesorë të ujit të pijshëm.
Prezenca e tyre duhet të kontrollohet rregullisht pasi në të kundërt, pasojat sjellin dëme në shëndetin publik. “Koliformët fekal duhet të jenë 0 në ujë. Kështu që nëse ka prani, do të thotë që ka ndotje të ujrave të zeza, ndotje nga jashtëqitjet e njeriut ose të bagëtive.” – tha për “shteg.org”, Aleko Miho, profesor në Fakultetin e Shkencave të Natyrës.
Ekspertët shpjegojnë se eliminimi i këtyre baktereve bëhet përmes klorifikimit, një proces i domosdoshëm për dezinfektimin e ujit, por që në nivele të larta mund të ketë pasoja për shëndetin.
“Që të kontrollosh kloriformët duhet të klorosh, uji duhet të klorohet. Dhe klorohet në stade të ndryshme, në Bovillë klorohet disa herë, në hyrje në dalje, gjatë rrugës derisa të vrasë të gjithë këto organizma patogjenë të dëmshëm. Të dezinfektojë. Por nëse ky klorim është i tepërt nuk është i mirë, qoftë nga ana e shijes e aromës, irritimeve, skuqjeve teprica e lartë e klorit është e dëmshme dhe me pasoja deri edhe kancerogjene që krijojnë shqetësime tek një njeri që konsumon vazhdimisht një ujë me klor.” – tha ai për “shteg.org”.
Por në aktin e ekspertimit, janë evidentuar gjithashtu nivele të klorit mbi të normat e lejuara.
“Përsa i përket elementit të klorit të lirë, ai është matur për 581 ditë ndërsa për 261 ditë nuk është matur. Nga matjet rezulton se vetëm për 10 ditë parametrat kanë qenë brenda standardit ndërsa për pjesën tjetër ka rezultuar përtej parametrave të përcaktuara në standardin sipas VKM nr.379/2016.” – thuhet në kopjen e vendimit gjyqësor.
Për avokaten Irena Dule vendimi është i rëndësishëm pasi i hap rrugën qytetarëve për padi konsumatore ndaj UKT-së.
“Qytetarët e Tiranës kanë paguar për ujë të pijshëm, ndërsa në realitet u është ofruar një produkt që nuk përmbush standardet për t’u konsideruar i tillë. Për konsumatorin, kjo do të thotë se lind e drejta për të kërkuar kthimin e parave të paguara për një produkt që nuk e kanë konsumuar, pasi ishte i papërshtatshëm.” – thotë avokatja Dule.
Në vendimin e saj, gjykata urdhëroi Ujësjellës Kanalizime Tiranë të monitorojë dhe analizojë parametrat e ujit të pijshëm, si dhe t’i raportojë rezultatet pranë Institutit të Shëndetit Publik dhe organizatave paditëse.
Shteg nuk mundi të konfirmojë nëse këto vendime të gjykatës janë zbatuar, pasi institucionet zgjodhën të mospërgjigjen. Ndërsa Gjergj Bojaxhi, drejtor i shoqatës “Impetus”, i tha “shteg.org” se informimi nga UKT kundrejt 2 shoqatave për cilësinë e ujit nuk ndodhi kurrë.
“UKT dhe Bashkia Tiranë e ankimuan vendimin dhe çështja është tani në Apel. Kjo Gjykatë nuk e ka marrë ende çështjen në shqyrtim. Ky është një tjetër shqetësim pasi gjykata përtej vonesave skandaloze nuk arrin të vendos prioritet për çështje të interesit publik dhe sigurisë ushqimore si një rast i tillë.” – thotë Bojaxhi.

Frikë nga uji i pijshëm
I ka kaluar të 70-tat por çdo ditë Lizën e sheh rrugicave të Astirit që krahas qumështit, në duar mban shpesh një shishe ujë të blerë në supermarketin afër shtëpisë së saj.
“Pensioni është i ulët, por ujin e blej gjithmonë, kam merak të pi ujin e rubinetit. E mbush gotën dhe është si turbullirë, i ndjej edhe erë të rëndë” – thotë gruaja duke përshkruar kështu përditshmërinë e zakonshme të gjithsecilit prej nesh në kryeqytet.
Access to drinking water is a fundamental right. Decision No. 379, dated 25.5.2016 “On the approval of the regulation “Drinking Water Quality” and the standards harmonized with the European Union directives provide that network water must be controlled, under continuous monitoring and safe to drink. This status is not simply a technical designation but a legal framework that obliges public authorities to guarantee its safety for consumption.
According to experts, the lack of fluidity in the pipes and the lack of a hermetic system where water would circulate in isolation increases the possibility of water contamination.
"This intermittent system creates disconnections of the water column, generating vacuums within the pipes. If there is damage to the network, these vacuums allow water from outside, including various pollutants, to enter. In certain cases, sewage near the network may also be involved, leading to fecal contamination of the water that reaches the tap," the professor of the Faculty of Natural Sciences explained to "shteg.org".
But the depreciated network is only part of the problem. The rest is related to the city's development and uncritical construction.
According to expert Miho, the capital's transformation into a construction site has led to interference in the water distribution network, increasing the possibility of water being mixed with pollutants.
“Shteg.org” approached Tirana Water and Sewerage, the institution responsible for water supply in the capital, requesting analysis reports for the last five years.
But the institution provided a partial response.
"Tirana Waterworks and Sewerage carries out analyses in order to monitor water quality, this is part of the work process through which the institution controls itself. Meanwhile, the monitoring of drinking water quality is regularly carried out by the I.SH.SH (State Health Inspectorate) which is the highest state body that controls and monitors the quality of drinking water." - it was stated in the official response of UKT, but the analysis reports were not made available by this institution.
UKT stated that it conducts periodic analyses of 31 water samples in different areas of Tirana, guaranteeing its quality for use.
However, this security guaranteed by the Institutions does not translate into the reality of Albanian families.
Expert Miho told "shteg.org" that people know the reality of the distribution network, and so they are left to find solutions in plastic bottles, while advising that boiling tap water before use is also a good choice.
"In such conditions, people all know this type of network, they know so well that they will either go to the bottle to buy it, or they will boil it well before using it." - advises Aleko Miho, professor at the Faculty of Natural Sciences./ Shtet.org