DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

The Battle for the Patient as a Holy Trinom: Mission, Passion and Love

2024-04-13 15:30:50Pikëpamje SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
The Battle for the Patient as a Holy Trinom: Mission, Passion and Love
Dorian Sadiku

By Dorian Sadiku

Health is one of the most complex and difficult human crafts. It is a series of battles for quality of life attended by dozens and dozens of specialties, it is a spiral of battles, where unfortunately, the final war is destined to be lost. Whether we do the task and whatever its endless links work, the end is a well-known epilogue. But that is precisely why real victory is the way it is achieved: with battles won wisely and with dignity, avoiding the unexpected, human errors or those of the system itself. The role of pharmaceuticals is that of an extremely important link in the health system; Any defect or malfunction infects the entire system and damages the battle for the patient, his quality of life, but also for his relatives in particular or society in general, which is also damaged by the absence of the patient on appeal.

In this time when in Tirana, as in the whole world, money has taken on the status of God, I strongly believe that especially in health, passion as a mission and mission accomplished with love, are perhaps as important as god himself before.

I believe there are four concrete issues directly related to the quality of health care. Starting with the electronic recipe for irreplaceable drugs. Traditional and electronic recipes, even if they are the exact same thing, have a tremendous difference with each other. They stand opposite each other like the old typewriter with today's computer. Both of these tools can be written, but you can't complain about color resolution or internet speed. But in the case of the traditional prescription, the pharmacist is forced to decipher often incomprehensible hieroglyphs, and in case of confusing the medication, he is also the culprit who has committed sin. All descriptions in this electronic system must be generic and not trade name. Just as the doctor is responsible for the treatment, so is the doctor-pharmacist responsible for the quality of this therapy. In addition to the patient-pharmacist relationship, where the patient should have confidence in the selection of drugs, we also have the commercial aspect, where each pharmacy owner will have the opportunity to better manage the stock of drugs according to certain categories and not on the basis of the interest of the day. So, extending the electronic recipe to drugs off the list not only increases the efficiency and facilitates the circulation of the drugs, but also minimizes possible errors in the writing and interpretation of recipes. This extension also contributes to the fight against drug abuse, as it provides an accurate and verifiable record of every prescription and transaction.

The second issue concerns a warning and prediction that I would very much like to turn out to be wrong. The effect of the shortages of drugs on the EU market could also hit Albania, because our country is very dependent on imports of the final product. There is the fundamental problem of smuggling drugs in cases where they come with two-three boxes of medicines to solve in emergency concourse. Although the noise that is made in these cases passes into the battle of emotions, where the state is predetermined as a guardian, the public as the victim and the "dealers" as smugglers. It is not just money that sets this abusive phenomenon going on, but as long as demand exists and there is no legal offer, it will be illegal. There is certainly abuse as in other sectors of the economy, as in every country in the world. The phenomenon is recognized and accepted. But individuals and individuals cannot in any way dismiss and styly sneer at the work and professionalism of all pharmacists. Lack of drugs is the main reason for smuggling. How to resolve it? One alternative could be to set up a platform where each pharmacy throws away the day's omissions, linked to an intelligent program, which analyzes and translates data. A technical commission set up by the Order to determine the real shortages of therapies. In this form we will be much more concrete in helping the authorities to put them in motion to resolve the situation.

We have identified cases where a bar is missing and the alarm is given throughout the state apparatus. Is this the right way? Should the shepherd awaken, then, all that state structure that has such a duty, only when the need whistles? Not for me! We said we were partnering with the authorities. And cooperation means preparation, foresight and courage. This is a collective collective effort to improve the health care of our people, of the citizens of this country. If we set up a platform and monitor real market shortages, and have the will of the authorities to resolve it, then media abuses of vested interests weaken.

The third issue concerns the image of the pharmaceutical industry and what can be done to improve it and bring it closer to the truth. I am convinced that the best way to improve this image starts with direct and personalized communication with the public, which is a long, difficult but not impossible project. Pharmacies have a specialty, which few people have in the health field. On average, nearly 100 patients a day enter our pharmacies. There are currently about 1600 active pharmacies, which means nearly 160,000 patients we communicate with directly every day. There is no media company that can reach this personalized audience. Having a guaranteed "audience" remains to design the right strategy to build a clear and true message. They're even more than that. Because there are 160,000 human woes, often extraordinary dramas, who as voters in trouble, would be able to elect the largest mayor in the country or the mini-parliament 16 deputies of the Assembly.

Rrjeti farmaceutik është i pari që mund të afrojë më shumë transparencë dhe hallka më e interesuar për të gjetur zgjidhje nga të cilat përfiton pacienti; i pari që këshillon pacientët dhe është interesuar për të sjellë barnat që mungojnë në tregun shqiptar. Prandaj kërkohet digjitalizim i thelluar, rritje e numrit të barnave në listën e barnave të rimbursueshme, rritje e buxhetit për shëndetësinë në përgjithësi dhe farmaceutikën në veçanti. E po kështu, edhe thjeshtim të procedurave aty ku është dhe përfshirjen e aktorëve të sistemit sa më shumë që është e mundur në vendimmarrje. Kontributi i këtij rrjeti për shoqërinë nuk matet vetëm me pagesën e tatimeve, por edhe duke punësuar me mijëra punonjës që përkthehen në të ardhurat e mijëra familjeve shqiptare në industrinë e farmaceutikës.

Por a është opinioni publik i informuar për të gjitha këto?

Askush nuk flet për këtë industri në mënyrë pozitive dhe ajo është më së shumti pre e paragjykimit. Shpesh kjo gjë ndodh, sa për shkak të mosnjohjes, sa për shkak të paragjykimit e ndoshta edhe për shkak të asaj teknologjisë së mbrapshtë që i jep publikut viktimën e rradhës për ta përfshirë, gjunjëzuar, lincuar e dënuar në cirkun e ditës. Ndryshimi i këtij imazhi është sfidë më vete. Sfidë për të fituar besimin dhe mirëkuptimin e qytetarëve. Kjo sfidë nuk kalohet vetëm. Ose e tejkalojmë të gjithë ose do të jemi viktima herët a vonë po të gjithë. Në fund të ditës, këtu nuk është problem thjesht individësh, por shëndeti i qytetarëve. Për të arritur këtë objektiv, nevojitet proaktiviteti në dëgjimin e nevojave të pacientëve dhe identifikimi i një qasjeje të përgjithshme të orientuar nga pacienti në çdo aspekt të punës. Kjo përfshin edukimin dhe informimin e pacientëve për barnat dhe trajtimet e tyre, si dhe bashkëpunimin me qeverinë për të ndërtuar politika shëndetësore që mbështesin, ndër të tjera edhe aksesin e barabartë në kujdesin shëndetësor. Qëllimi final yni është të sigurojmë që çdo qytetar në Shqipëri, mund të marë kujdesin shëndetësor që meriton, me respekt dhe dinjitet. Kjo është një përgjegjësi e madhe, por edhe një mundësi e jashtëzakonshme për të treguar vlerën dhe ndikimin pozitiv që sektori farmaceutik mund të ketë në shoqërinë tonë.

Çështja e katërt lidhet me qartësinë e funksionimit të sistemit farmaceutik dhe afatet kohore. Kemi një listë rimbursimi barnash që ndjek një model të pa përditësuar prej më shumë se njëzet vjetësh. Ka ardhur koha të kemi një listë rimbursimi që mbështetet në metodologji rimbursimi të barnave bazuar në analiza të sakta farmako-ekonomike. Sot ekzistojnë të dhëna të detajuara në sistemet informatike shtetërore, të cilat duhen shfrytëzuar për analiza inteligjente për të arritur mbulim sa më efikas të sëmundjeve. Nevoja për metodologji të re duhet shoqëruar me rishikim të buxhetit të rimbursimit. Buxheti i rimbursimit të barnave ekzistuese, që nuk ka ndjekur proporcionalisht ritmet e rritjes së buxhetit total të shëndetësisë, duhet të paktën të shpenzohet në mënyrë sa më efikase. Jemi të vetëdijshëm se buxheti asnjëherë nuk do të mjaftojë. Nuk ka asnjë vend në botë që të ketë arritur sukses të plotë në mbulimin e terapive në barna. Por kjo nuk do të thotë që të mos përpiqemi për të qenë më efikas me buxhetin që kemi. Kemi barna në listën e rimbursimit për të cilat shpenzohet, por që në fakt nuk japin rezultat. Pse mos të mësojmë nga vendet e zhvilluara që kanë gjetur zgjidhje të tjera, për shembull, duke bere marrëveshje me kompanitë farmaceutike “pay per performance” (pago sipas performancës). Mbase terreni ynë nuk është ende gati për këtë risi, por ama i kemi të gjithe mundësitë dhe të dhënat për të optimizuar shpenzimin e buxhetit total të rimbursimit. Përtej kësaj, çdo buxhet i shtuar nga qeveria, duhet të ketë një metodologji të caktuar shpërndarje. Sepse nuk mund të kemi gjithmonë në focus kancerin e gjirit në onkologji apo sklerozën multiple në neurologji, që sigurisht janë tejet sensitive, por kemi edhe sëmundje të tjera, me pacientë të cilët kanë po aq nevojë për barna të rimbursueshme. Nëse nuk dëshirojmë të krahasohemi me vendet e BE-së, atëherë le të krahasohemi me vendet e rajonit. Shqipëria është ende shumë larg vendeve terajonit me mbulimin e insuficencës renale në nefrologji, apo Parkinsonit në neurologji, mes të tjerash. Ka ndoshta mbi një dekadë që nuk kemi barna të reja për këto sëmundje. Janë dhjetë vjet të shkuara dëm, sepse imagjinoni sa ka avancuar bota dhe farmaceutika gjatë kësaj kohe. Imagjinoni sa shumë mund të ishte bërë për qytetarët tanë, për njerëzit tanë. A ka njeri që beson se popullsia jonë sot ka të njëjtën sëmundshmëri me dhjetë vjet më parë? Ndërkohë, kaluam një pandemi në 2019, pasojat e së cilës ende nuk i kemi kaluar plotësisht.

Nuk mjafton të shpenzosh, por duhet të dish se ku shpenzon. Në vitin 2024, i kemi të gjitha mundësitë që edhe pse kemi buxhet të pamjaftueshëm, të mund ta shpenzojmë më me efikasitet. Nga ana tjetër kjo kërkon qartësi për afatet kohore. Kur publikohet lista e rimbursimit, kur indeksohet. Pasiguria e publikimit të listës është një histori që përsëritet çdo vit. Në një botë që ndryshon nga minuti në minutë, kemi diçka stoike, të pandryshueshme. Një gjë është e sigurt ama: njoftohemi vetëm 2 javë përpara për ndryshimin e pozicionimit në listë të aternativave të barnave, ndryshimin e cmimeve apo edhe barna të reja në treg. Pasojat e kësaj sjelljeje shkaktojnë:

– Së pari, vonesë në disponueshmërinë e barnave. Çdo porosi e bërë tek kompanitë prodhuese kërkon detyrimisht 3-4 muaj kohë për të arritur tregun tonë. Prandaj, sa herë azhornohet lista, ka pacientë të cilët ankohen se duhet të paguajnë diferencën për të blerë alternativën e pranishme në treg.

– Së dyti, dëmi financiar i secilës farmaci dhe distributori farmaceutik, ku stoku total ngarkohet me nje humbje prej afro 10% nga efekti i uljes së çmimeve cdo vit. Dhe duke llogaritur një stok mesatar prej 3 muajsh, çdo farmaci apo distributor farmaceutik, i bie te punoje 3 muaj të vitit, pra 1/4 e tij, me humbje.

– Së treti, kaos për pacientin. Kemi parë raste nëpër portale të ndryshme, ku i njejti produkt qarkullon me dy çmime të ndryshme ne pullë. Dhe fajësohen farmacitë. Sepse askush nuk e kupton se e gjitha kjo vjen vetem si pasojë e disa afateve kohore të papërcaktuara nga autoritetet shëndetësore dhe të gjithë aktoret e tregut farmaceutik duhet të vënë bast me stokun e tyre për datën se kur gjërat ndryshojnë.

Të punosh në shëndetësi duhet jo vetëm dashuri për profesionin, por edhe profesionalizëm dhe guxim të ndryshosh. Cdo neglizhencë apo pasivitet përkthehet në pasoja direkte për jetën e njerëzve tanë. Unë besoj se i kemi të gjitha mundësitë që ta përmirësojmë cilësisht shëndetësinë. Të mbështetemi te historitë e suksesit dhe të krijojmë histori suksesi me një aleancë të qëndrueshme të të gjitha hallkave të shëndetësisë, nga ato që janë votuar për të hartuar politika deri tek farmacisti që ekzekuton recetën. Shëndetësia për nga natyra kërkon bashkëpunim të ngushtë, vizion largpamës dhe guxim për ndryshim.

Harmonia mes hallkave mundëson shumë më shumë shanse edhe për triumfe individuale. Mund të shtohen numri i betejave të fituara, edhe pse shëndëtësia është e destinuar, që herët a vonë të humbasë luftën finale, por këtë gjë nuk mund ta ndryshojmë dot. Ajo çfarë mund të bëjmë është të ndryshojmë pak nga pak e përditë duke punuar me pasion për atë që është në thelb një mision i madh. Dhe misionet, mbi çdo gjë, kanë nevojë për dashuri.

*Delta Pharma, Chairman of the management board


Në përputhje me standarded JTI

For Albri

 Read
Monika Stafa / 2024-04-07 12:55:18Point of Views

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×