
Modern warfare is filled with cutting-edge technology, from artificial intelligence to drones and hypersonic missiles, but one technology that's more than a century old is still proving its worth: Morse code.
Staccato tones, which 150 years ago a railway worker would instantly recognize, are still used by the Russian military in the Ukraine war.
Even today many people can identify the characteristic sound of Morse code, especially the well-known pattern three short, three long, three short (… - - - …), which forms the emergency signal SOS.
Today messages are sent in Morse code from Russian bombers to their control centers, or from ships of the Baltic Fleet to their headquarters on land.
The shortwave bands used by amateur radio are similarly filled with beeps known as "dits" (.) and "dahs" (-), or dots and dashes. Even spies still tune into the shortwave bands to listen to clandestine stations broadcasting in Morse code.
Invented in the 19th century
So why is a technology created in the first half of the 19th century still used today?
First of all, Morse code was not conceived by an engineer or a "wizard" of technology, but by a man who made a living by painting portraits. Samuel Morse first designed what we would today call the teleprinter, a device that receives and prints text on paper.
Morse enlisted the help of machinist Alfred Vail to work out the details. It was the latter who created the dots and dashes to represent code and came up with the idea of using sound to transmit information.
At first, the sound was only meant to test a connection. Before long, Morse and Vail realized that the idea of printing was not practical. However, when they added sound, they found a concept that was more brilliant and useful than they could have imagined.
The main feature of Morse code is that, in sound form, it forms a rhythm. Therefore, it has common points with music. In fact, it has been observed that musically talented people can learn Morse more quickly.
By stimulating the innate human sense of rhythm, Morse code also activates our sense of pattern recognition. This is a deep-rooted ability in our brains and has great potential to decipher messages even if they are incomplete.
An experienced Morse code operator can fill in gaps caused by interference, poor reception, noise, or malfunctioning equipment.
Në kuptimin neurologjik, Morse zë një vend shumë të veçantë, krahasohet me "leximin me veshë", por ku transmetimi dhe marrja janë më shumë të ngjashme me aktin e të folurit sesa me shkrimin.
Aspekti tjetër i dukshëm i kodit Morse është thjeshtësia e tij teknologjike. Çdokush me njohuri bazë teknologjike mund të ndërtojë transmetuesin e tij duke përdorur komponentë standardë.
????????Russian Navy Baltic Fleet HQ Kaliningrad [RMP] sending Morse code weather conditions to REO. REO is a collective callsign meaning “To all Russian ships in Baltic Sea”.
— Shortwave78 (@shortwave78) April 15, 2024
Received in ????????Milan Italy 8417KHz April 15 2024 at 1801z pic.twitter.com/HloKlrZRKr
Sinjali i gjeneruar nga një transmetues Morse është njëlloj minimalist dhe përdor një gjerësi bande shumë të ngushtë prej vetëm 100-150 hertz (komunikimet standarde të zërit përdorin 2500-3000 hertz).
Kjo do të thotë që marrësit mund të përdorin filtra shumë të ngushtë dhe kështu të eliminojnë shumë nga zhurmat e ambientit të krijuara nga ndërhyrjet e ndryshme.
Duke qenë kaq efikas, Morse ka nevojë vetëm për një minimum fuqie për të udhëtuar në distanca të konsiderueshme.
Të pasionuarit e radios demonstruan në vitin 1956 se vetëm 78 milivat mund të ishte fuqi e mjaftueshme për të transmetuar nga Massachusetts në Danimarkë.

Kjo është më pak se një e dhjeta e asaj që përdor një llambë e vetme LED. Ndërkohë që një aparat kafeje standard prodhon pijen e preferuar të mëngjesit të shumicës së njerëzve, përdor më shumë se një mijë herë më shumë se energji.
Ky kombinim i thjeshtësisë dhe efikasitetit teknologjik ishte i dobishëm gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur anëtarët e rezistencës dhe komandot aleate përdorën transmetuesit portativ Morse për të mbajtur kontakte me Londrën nga brenda territorit të pushtuar nga gjermanët.
Ishte një ndërmarrje shumë e rrezikshme, pasi gjermanët dëgjonin vazhdimisht valët. Kodi Morse, megjithëse i pakuptueshëm për veshin e patrajnuar, nuk ofron siguri në vetvete.
Sot, edhe ata pa trajnim mund të përdorin softuer për të deshifruar përmbajtjen e një mesazhi të dërguar duke përdorur kodin Morse. Sidoqoftë, çdo mesazh mund të bëhet i sigurt duke e enkriptuar përpara se ta dërgosh, siç propozoi Vail në 1845.
Në fakt, një nga format më të sigurta të kriptimit, "blloku me një përdorim" nuk kërkon asgjë më shumë se një stilolaps dhe letër. Në thelb, një bllok me përdorim të vetëm është një varg i rastësishëm karakteresh, të paktën për aq kohë sa mesazhi duhet të kodohet.
Dërguesi përdor bllokun e tij për të kriptuar, ndërsa marrësi përdor një kopje të të njëjtit bllok për të deshifruar mesazhin (duhet të ketë vetëm dy kopje dhe secila duhet të shkatërrohet menjëherë pas përdorimit).
Për sa kohë që një fletore nuk ripërdoret kurrë, ajo mbetet teorikisht e pathyeshme, edhe me teknologjinë më moderne.
While more efficient digital communication technologies exist today, nothing can rival the unrivaled combination of simplicity and efficiency that has allowed Morse code to survive for more than 150 years.
*Tony Ingesson is Associate Professor of Political Science at Lund University.
*This article was published in The Conversation and translated by VoxNews . Click here to read the original version.