DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

Analysis: Germany in the Taiwan dilemma, what happens if it positions itself clearly against China's aggressiveness

2022-08-07 09:09:29Kosova&Bota SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
Analysis: Germany in the Taiwan dilemma, what happens if it positions itself
Flag of Germany and China

With the visit to Taiwan of the speaker of the House of Representatives, Nancy Pelosi, the China-US rivalry has escalated beyond measure. The clash also has effects in Germany.

When Shieh Jhy-Vey looks out the window, the German Cathedral in Berlin comes to mind. Taiwan's representative in Germany has a residence in one of the most beautiful places in Berlin. It takes Shieh less than half an hour to walk to the Embassy of the People's Republic of China on the banks of the Spree. But the distance between these two worlds is miles away. In an interview with Deutsche Wellen, he explains that the current tensions are not between two countries, but between "two value systems", the system of "dictatorship" and "democracy." With the visit to Taiwan of the speaker of the US House of Representatives, Nancy Pelosi, number 3 in the US government system, the tensions in the Beijing-Washington-Taipeh triangle escalated to the point of a military clash.

Germany's foreign policy in this context is in a dilemma: If Germany positions itself clearly against China's aggressiveness, it threatens a serious conflict with its most important trading partner, China. If the criticism of Beijing is spared, Germany's high-profile values-oriented policy sounds stale. What is known is that it is getting much harder to stay away from the increasingly heated conflict between China and the US.

Foreign Minister's statement and ambassador's summons

German Foreign Minister Annalena Baerbock spoke clearly in favor of Taiwan. "We do not accept the violation of international law, and when a larger neighbor in violation of international law attacks a smaller neighbor, that of course also applies to China," Baerbock said before the UN conference on atomic weapons in New York. On Tuesday (02.08), the German ambassador, Patricia Flor, was immediately summoned to the Foreign Ministry in Beijing. Flor then wrote on twitter. "Live chat today! In my meeting with the Deputy Foreign Minister, Deng Li, I emphasized: Germany supports the One-China policy. Exchange with Taiwanese authorities is part of this policy. The threat of military violence is not acceptable in any case, as presented by the Foreign Minister."

The One-China Policy

Që ambasadorja gjermane flet për “autoritetet tajvaneze” dhe jo për qeveri tajvaneze ka të bëjë pikërisht me politikën Një-Kinë. Edhe Tajvani nuk ka në Gjermani një ambasadë, por vetëm një “përfaqësi të Tajpehut”. Përveç kësaj nuk ka kontakte në nivel të lartë shtetëror. As për kreun e qeverisë, as për presidenten ashtu si edhe për zëvendëspresidentin, ministrin e Jashtëm apo të mbrojtjes, presidentin e parlamentit apo gjykatësin e lartë nuk ka vizë për në Gjermani. Respektimi i politikës Një-Kinë bën pjesë tek shtyllat kryesore të marrëdhënieve bilaterale të Pekinit në botë.

Gjermania nuk e njeh Tajvanin zyrtarisht si shtet të pavarur. Tajvani konsiderohet pjesë e Kinës. Kështu e shohin këtë shumica e shteteve të botës, edhe SHBA. Madje vetë Tajvani zyrtarisht përcaktohet si “Republikë e Kinës”. Por me dëshirë ai nuk e bën këtë. Ndryshimi i kushtetutës do të interpretohej si deklaratë e shpalljes së pavarësisë. E kjo pas miratimit të ligjit kundër shkëputjes në vitin 2005, mund të shërbente si shkas për bashkimin me dhunë të pjesëve të ndara që nga viti 1949.

Kontakte intensive

Megjithë politikën Një-Kinë, Gjermania dhe Tajvani mbajnë marrëdhënie të ngushta. Ministrja e Jashtme në Berlin shkruan në faqen e saj të internetit, se Tajvani dhe Gjermania janë për njëri-tjetrin “partnerë të rëndësishëm në vlera, të lidhur ngushtë dhe substancialisht në marrëdhënie ekonomike, kulturore dhe shkencore.” Gjermania ka edhe një ambasadë në hije në ishull, “Institutin Gjerman Taipei”. Madje në marrëveshjen e koalicionit qeverisës, SPD, Të Gjelbër dhe liberalë gjen vend edhe Tajvani. “Ndryshimi i status-quo-së në rrugët e Tajvanit mund të bëhet vetëm në mënyrë paqësore dhe në ujdi të dyanshme. Në kuadër të politikës Një-Kinë të BE mbështesim pjesëmarrjen konkrete të Tajvanit demokratik në organizatat ndërkombëtare.”

Miqësia me partnerin në vlera merr fund aty ku fillon politika e sigurisë. Prej dekadash qeveria gjermane e refuzon dërgimin e armatimeve ushtarake në Tajvan. Përndryshe marrëdhëniet lulëzojnë. Gjermania është partnerja më e madhe tregtare e Tajvanit në Europë. Në vitin 2021 janë shkëmbyer mallra në vlerë prej 22 miliardë eurosh.

Në sfond -Kina dhe rivaliteti me SHBA

Por në vend të parë të partnerëve tregtarë të Gjermanisë qëndron Kina. Me rritjen e kontradiktave sistemore dhe rivalitetit gjeostrategjik mes Kinës dhe SHBA shtrohet pyetja: Sa kohë që do të qëndrojë më këmbë shtylla kineze e modelit gjerman të tregtisë? Që në vitin 2019, BE në një dokument strategjik shprehet, se Kina është partnere, konkurrente dhe rivale. Por aktualisht po fiton gjithnjë e më shumë peshë rivaliteti mes sistemeve. Kjo do të reflektohet edhe në strategjinë kombëtare të sigurisë që po përpilon aktualisht Ministria e Jashtme në Berlin. Që në vitin 2020, qeveria e atëhershme nën Angela Merkelin, CDU, kishte miratuar piketa të reja për politikën e Indo-Paqësorit, ku flitet shumë për politikën e sigurisë dhe “konfliktet në ashpërsim mes Kinës dhe SHBA”.

Soveraniteti europian

Që në mandatin e Donald Trumpit si president u përdor nocioni “Decoupling” – shkëputjes nga lidhjet e forta ekonomike me Kinën. Politologu, Josef Braml në këtë konteskt bën fjalë për DW për një “luftë ekonomike”. Por pas vizitës së së Pelosit në Tajvan, politologu paralajmëron. “Edhe sikur të mos ketë përplasje ushtarake, europianët, dhe sidomos ne gjermanët, do të jemi ata që do të vuajnë nga shkëputja gjithnjë më e madhe nga ekonomia kineze, që po e nxit tani Uashingtoni.”

Braml, who published the study "Transatlantic Illusion" last year, seeks greater European sovereignty, even before the possible return of Donald Trump to power. The economic union must become a political and military union. Such a community stands even further by the side of the USA. "But as a partner and not as a vassal. If we don't succeed in this, we will become the collateral damage of a bigger clash between the US and China", says the expert Braml./DW


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×