He is the most wanted man in Israel. He escaped countless attempts to kill him, in 2014 his house was bombed, but he managed to escape. Inherited the scepter Yaya Hayyash, coordinator of suicide attacks in the mid-90s.
They call him a ghost, but he exists and has demonstrated it in these hours. Mohammed Diab al Masri, nom de guerre Mohammed Deif, is the architect of the unprecedented attack on Israel. An operation prepared by a man who, remaining in the shadows, transformed a handful of guerrillas into a formidable formation.
In his fifties, the head of Hamas' military wing was born in Khan Younis, Gaza, and despite his family's meager resources, he was able to study. Biology, they say. And he also found a way to devote himself to the theater by playing the role of Abu Khaled in a play entitled "Clown". Short parentheses, minor distractions from the real mission: that of the militant. He grew up under the wing of Yaya Hayyash, the engineer who coordinated the suicide attacks in the mid-1990s, and when his mentor was killed, he took steps to replace him.
His first specialty was hostage-taking, an action repeated in recent hours on a massive scale. Pledges are of high bargaining value to be exchanged. He then devoted himself to building the faction's arsenal. The Ezzedine al Qassam Brigades, the spearhead of the movement, have shifted from Kalashnikovs to drones and rockets. The network imported war material through clandestine tunnels connected to Egyptian territory, also the lifeline for civilian goods.
Fedajinët punësuan palestinezë jashtë vendit që mund t’i ndihmonin, ata përfshinin të tjerë në Rripin e Gazës, ata shfrytëzuan mbështetjen e boshtit shiit, Iranit dhe Hezbollahut libanez. Një koordinim i vazhdueshëm në planin ushtarak dhe politik. Dy aleatët dhanë udhëzime, materiale, pjesë ndërsa instruktorët e tyre jepnin këshilla. Disa projekte janë imazhe pasqyre: milicët shiitë donin të pushtonin fshatrat në Galilenë e Epërme, vëllezërit e tyre palestinezë synonin kibuci në kufirin me Gazën. Vëmendje e madhe iu kushtua krijimit të bunkerëve, stacioneve nëntokësore për të penguar një pushtim apo lëshimin e bombave kundër shtetit hebre.
Fantazma është gjithmonë në qendër. Izraeli nuk iu nda nga pas. Jerusalemi, në kohën e Arafatit, kishte kërkuar arrestimin e tij dhe, për një periudhë të caktuar, ai ishte vendosur në një rezidencë të monitoruar nga Autoriteti. Iniciativë e fqinjit dhe të njohurit të tij, Mohamed Dalhan, i cili ishte përgjegjës për sigurinë për një kohë të gjatë. Një qëndrim disa mujor që nuk e ndërpreu karrierën e tij, duke u bërë numri një më i kërkuari i izraelitëve. Që provuan ta heqin qafe me ccdo mënyrë. Nga qielli me goditje helikopterësh mbi makinat që e transportonin – 2001 dhe 2002 – me të infiltruar, me përdorimin e spiunëve.
Biografitë citojnë gjashtë deri në tetë episode të veprimeve të mirëorganizuara për ta vrarë, por ai gjithmonë shpëtoi me lëndime të rënda. Askush nuk është i sigurt, por ka nga ata që thonë se ka humbur një sy dhe një dorë ose se ai mezi mund të ecë për shkak të pasojave të një plage. Të tjerë supozojnë dëme më të mëdha, por asgjë që ka kompromentuar rëndësinë dhe statusin. Në gusht 2014 ata bombarduan shtëpinë e tij, një sulm që i kushtoi jetën njërës prej grave të tij dhe një vajze. Disa nga bashkëpunëtorët e tij janë vrarë, numri dy al Jabaari ose blerësit e materialit luftarak të vrarë nga Mossad në Emirate, Tunizi dhe Malajzi.
Tactical successes which, however, had no effect on Ezzedine al Qassam organized to survive a possible beheading of the leaders. Constant hunting and long experience of conflicts have forced him to take rigorous security measures.

There is only one old photo of him in circulation, no phone, just couriers and recorded messages posted online. In the first known audio, in 2003, he promised his opponents: "Your life will be hell." Twenty years later he brutally demonstrated it.
/Corriere della Sera/Vox News