DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

Ina Rama, never like her before

2024-01-21 15:28:39Pikëpamje SHKRUAR NGA MONIKA STAFA
Ina Rama, never like her before
Ina Rama

The truth is only one. It is not a dogma, nor a religion, nor a desire nor a thought. The truth is the event, matter, fact or occurrence itself. No matter how difficult, intractable or even terrible it is.

Every time January 21st rolls around, the only thing I think about is how fast the time machine is picking up its lost truths. Those that today seem to be leaving more and more. But how can we stop it? How do we get those people back? That time after? Even worse when the truth is known and it is the fear of it that cannot bring the events and the protagonists together.

What went wrong at that moment?

...

The events that happened during these decades in Albania almost did not leave the Albanian man any path of thought to believe that their country is not behaving like a bandit. Many events like the explosion of Gërdec happened and no one was charged! The only witness to the process of internationalization of crime lost his life, and rightly so, we all said then that "At least the hunting dog survived!".

Jan 21, 2011. Same. Even today, the incident remains without an author.

All those who have even studied the history of the spread of criminal powers in the world know very well that the mafia does not happen alone and does not have a national character. Mafia becomes when crime is internationalized.

The events that became international in our country, such as Gërdeci or January 21, are two acts of the same tragedy, two sides of the same coin. Constantly mentioning an "Atlantic dimension" of the crime, at that time those who wanted to instill fear in the public, the investigating press, witnesses, sent messages to someone else, too.

Which one was he?

In truth, anyone who has not understood that Gërdeci and January 21, which continue today to hold Albania's European future hostage, was a challenge of humiliation to justice, has not understood anything from the whole history that happened.

We were witnesses, blind or with eyes we don't know yet, of the state's threat to justice. Ina Rama was what happened to them in perhaps the most difficult test of her career. With these two events. With these two crimes. State and human too.

What happened to her? 

All the tools of the state, voluntary and official, were ordered to participate in the general rehearsal of the exercise "how the country is shown to justice". Bodyguards, policemen, journalists, MPs, ministers and chief ministers lined up in the general operation to put the prosecution institution first in a state of amnesia and then even worse, in the defendant's chair.

"We make the law!" - all the actions of this incredible brutality of the state at that time only had this meaning. It was desperately accepted that Ina Rama and the institution she headed had remained the only Albanian institution that thought. Beyond that, an institution that brought breathing back to this country.

Kishte mbetur vetëm Ina Rama. Dhe asaj i duhej treguar vendi. I duheshin prerë krahët. I duhej tharë ajo buzëqeshje e kursyer që më së shumti u duhej shqiptarëve që rrethrrotulloheshin e akoma e bëjnë, në një ankth politik prej më shumë se tri dekadash. Ajo buzëqeshje që fliste më shumë se deklaratat e saj. Optimiste apo të trishtuara sic ishin.

“Këtu jemi ne dhe këtu ligjin doemos duhet ta bëjmë ne”! Dhe e bëjmë, thoshin ata. E bëjmë si një makinë ndërkombëtare që të gjen kudo që të jesh!

Ina Rama ishte sigurisht në provën më të vështirë të karrierës së saj. Ajo ishte në provën për të dëshmuar nëse kishte pranuar të hynte në orbitën e “shefit të madh” apo, përkundrazi, kishte gjetur brenda vetes gjithë dinjitetin e nevojshëm për të mos e lënë kandilin e shpresës në drejtësi të shuhej.

E lodhur nga sabotimi, e shkurajuar nga komploti i vetë shtetit, ajo klithi sa mundi për drejtësi. Burrave shqiptarë që qeverisnin, qeverisin apo presin të qeverisin do t’u duhet të rriten shumë për të mbërritur deri tek ky dinjitet gruaje!

Në të vërtetë, çfarë bënë burrat shqiptarë të politikës ndërkaq?! Shumë thjesht: vetëm retorikë, domethënë vetëm dredhira të mjeshtërisë. Ndërsa autoriteti më i lartë qeverisës, propozoi marrëzinë më të dashur për vete dhe jo për popullin, për të dalë faqebardhë në një hetim ndërkombëtar për shkeljet e prokurorisë, opozitarët atë kohë u morën me zjarrmi me dinjitetin e shtetit që po njollosej, por aspak me vetë këtë zonjë dinjitare që po terrorizohej, siç tha dhe avokat Ngjela, nga morsa vrastare e mërisë së njerëzve të trembur nga kallëzimi.

Në të vërtetë që kur u emërua në atë post kam dashur ta shoh portretin e saj përmes “ikonës” së Silvia Conti-t, ashtu sikurse kreu i ekzekutivit Berisha e përvecoi denjësisht. E vetmja gjë me të cilën rashë dakord, aherë kur e tha. Dhe jo vetëm një herë.

Në fakt, në Shqipëri, një vend ku “shteti i së drejtës” janë aq larg jetës së vërtetë sa qëndron idealizmi me realitetin, edhe ndonjë gabim i madh të krahasosh një figurë artistike me një tjetër figure, të gjendur brenda përditshmërisë nuk është. Vetëm se, si të gjitha çuditë e tjera të kësaj bote, në Shqipëri, gabimi ndodh në të kundërtën: këtu jo arti, por realiteti ia kalon të pabesueshmes (fiction).

…

Kur e vërteta del dhe është shumë e dhimbshme, e vetmja gjë që na mbetet për të bërë është të gjejmë prehje tek ata që na duan. Sepse të besosh është një ndjenjë kaq e brishtë… Besimin mund ta fitosh por dhe mund ta humbasësh në çast. As besimi, as dashuria dhe as arsyetimi ndonjëherë nuk mund ta zbusin dot dhimbjen që mbart e vërteta.

Kështu na mbetet vetëm të presim. Të presim që koha të kalojë dhe plagët të shërohen. Dhe e vërteta të vijë. Ashtu e druajtur, pak e fshehur jo pa qëllim prej pushtetit të më të fuqishmëve. Por të paktën të vijë e të na rrëfejë se nuk ka asnjë të vërtetë që gënjeshtra e fsheh për një kohë të gjatë.

Like the killing of four Albanians like birds, in the middle of the boulevard of the capital, that cold and dry January afternoon.


Në përputhje me standarded JTI

2024

 Read
Monika Stafa / 2024-01-14 15:58:03Point of Views

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×