Greece is also prepared for the worst-case scenario in the Aegean: an attack by Turkey. If Athens were to assess that a Turkish attack is imminent, the response, according to the scenario described by Greek military analysts, would not be to wait, but to strike preemptively.
A statement by the head of the General Staff of the Greek National Defense, General Dimitrios Houpis, on the possibility of "preemptive strategic strikes in depth", has opened discussion in Greece about how Athens would act if faced with an inevitable attack.
Houpis made the statement in December 2025 during a television interview, speaking of an approach that moves away from traditional passive protection and toward active prevention.
But what would this look like on the ground?
Tanea.gr, based on analysts and military sources it contacted, has described one of the possible scenarios. It is a hypothetical scenario and not a detailed plan made public by Houpis.
"Zero Hour", when Athens would decide that an attack is inevitable
The scenario begins with a protracted diplomatic crisis over maritime zones or exploration on the Greek continental shelf, which reaches a critical point.
Turkey begins massive troop movement. Landing craft are supplied with fuel and combat materials and placed on standby in ports in Asia Minor, while drones and Bora and Tayfun ballistic missiles are put on maximum alert.
According to the Tanea.gr scenario, Greek intelligence services, together with satellite data from allied countries, reveal that Turkish forces have received final operational orders and that the embarkation of the marines has begun.
If this data indicated that the threat was immediate and imminent, the Government National Security Council would convene under emergency procedure and the head of the army would receive the green light to activate the preemptive strike.
But herein lies the main danger. If the information turns out to be incorrect or incomplete, the country that strikes first risks being internationally considered an aggressor and losing diplomatic support.
Strike before ships leave ports
The second phase of the scenario relies on surprise.
Before Turkish forces left the ports or aircraft headed for the runways, a coordinated electronic and conventional strike would be launched.
Hapi i parë do të ishte “verbimi” i kundërshtarit. Sistemet greke të luftës elektronike do të ndërhynin ndaj radarëve, telekomunikacionit dhe stacioneve të drejtimit të dronëve Bayraktar dhe Anka përgjatë brigjeve të Azisë së Vogël.
Në të njëjtën kohë do të ngriheshin avionët Rafale dhe F-16 Viper.
Sipas skenarit të përshkruar nga NEA.gr, avionët grekë, pa hyrë në hapësirën ajrore turke, do të lëshonin raketa me rreze të gjatë drejt pistave të aeroporteve në Dalaman, Balikesir dhe Cigli.
Paralelisht, bateritë greke Spike NLOS dhe Exocet nga ishujt e Egjeut Lindor do të godisnin anijet turke të zbarkimit ndërsa ndodheshin ende në portet e tyre.
Synimi i këtij skenari do të ishte ndalimi i forcës së zbarkimit përpara se ajo të arrinte në Egje.
Po nëse Turqia kundërpërgjigjet?
Vetë analistët pranojnë se asnjë goditje parandaluese nuk mund të eliminojë 100 për qind të forcave kundërshtare.
Pikërisht këtu nis faza e tretë e skenarit: përballimi i kundërpërgjigjes.
Turqia, sipas këtij skenari hipotetik, do të tentonte të përgjigjej kryesisht me raketat dhe dronët që do të kishte ende në dispozicion.
Në këtë moment do të aktivizohej infrastruktura greke e mbrojtjes kundër raketave dhe dronëve. Radarët SeaFire të fregatave të reja greke Kimon, të tipit Belharra, do të koordinoheshin me sistemet Patriot në tokë për të kapur raketat dhe dronët në ajër.
Objektivi: Gjithçka të vendoset brenda 24 orësh
Sipas skenarit të paraqitur nga NEA.gr, synimi do të ishte që përplasja të vendosej në më pak se 24 orë, pa u kthyer në një luftë të gjatë dhe rraskapitëse.
Në skenarin e analistëve, goditjet do të synonin të paralizonin aftësinë e Turqisë për të vazhduar operacionet sulmuese, duke goditur aviacionin, flotën dhe forcat e zbarkimit.
Më pas do të hynte në lojë diplomacia.
SHBA-ja, NATO-ja dhe Bashkimi Europian, sipas këtij skenari, do të ushtronin presion për një armëpushim të menjëhershëm, ndërsa Franca do të aktivizonte klauzolën e ndihmës së ndërsjellë në mbrojtje.
Media greke e bën të qartë se ky është vetëm një nga skenarët e mundshëm operacionalë. Pjesa e detajuar e skenarit, nga objektivat konkrete te mënyra e goditjes, vjen nga analiza e medias dhe burimeve të saj dhe nuk është një plan operacional i bërë publik nga drejtuesit ushtarakë grekë.
Tensionet Greqi-Turqi, çfarë po ndodh në Egje
Skenari publikohet në një kohë kur marrëdhëniet mes Greqisë dhe Turqisë janë sërish nën tension, me mosmarrëveshjet për kufijtë detarë, të drejtat për shfrytëzimin e burimeve energjetike dhe lëvizjet ushtarake që vazhdojnë të përplasin Athinën me Ankaranë.
Një prej përplasjeve të fundit lidhet me zonat e mbrojtura detare. Turqia shpalli në gusht 2026 parqe kombëtare detare, ndërsa Athina kundërshton një pjesë të zonave të përfshira, me pretendimin se ato shtrihen në shelfin kontinental grek dhe bien ndesh me të drejtën ndërkombëtare.
Another sticking point is the Turkish doctrine of “Mavi Vatan,” or “Blue Homeland.” Ankara seeks to assert its claims over vast maritime areas, while these claims conflict with Greece’s positions on jurisdiction and energy projects in the Aegean, including offshore wind farms and undersea cables.
At the same time, Turkey opposes Greece's military rapprochement with Israel. At the center of this is the Greek multi-layered air defense project "Achilles Shield", which also relies on Israeli technology.
A long-standing issue that continues to divide the two countries is the military presence on the islands of the Eastern Aegean. Turkey accuses Greece of illegally militarizing islands off the Turkish coast, while Athens insists it has the right to defend its territory.
Tensions have also been accompanied by aircraft and drone movements, troop deployments, and military activities in the Aegean area.