Zelensky's visit to Belgrade tests Serbia's balance between the EU and Russia

2026-08-15 21:34:02Kosova&Bota SHKRUAR NGA MAJA BJELOS

The Ukrainian president's first official visit to Serbia sends a political signal to Moscow and Brussels. But there is little evidence that Belgrade is preparing to abandon its long-standing policy of balancing or impose sanctions on Russia.

Volodymyr Zelensky's first official visit to Serbia as Ukrainian president, over the weekend, was symbolically significant, as Belgrade has spent four and a half years trying to avoid choosing between Kiev and Moscow.

The visit will inevitably be read as a message to Russia. Some analysts have interpreted Serbia’s increasingly frequent contacts with Ukraine as evidence that President Aleksandar Vu?i? is moving ever closer to the West. However, it is too early to describe this as a geopolitical turn. The visit is better understood as another attempt by Vu?i? to expand Serbia’s room for maneuver, while maintaining the core elements of his Russia policy: no sanctions and no formal disengagement from Moscow.

Zelensky had so far avoided visiting Serbia, wary of the government's close ties with Moscow, its refusal to impose sanctions on Russia and strong pro-Russian sentiment in the country. However, a senior Ukrainian official told the AFP news agency that Ukraine needed to "get the Serbs away from Russia", describing the visit as a blow to Moscow.

For the Kremlin, the fact that Zelensky was officially received by Vu?i? undermines the idea that Serbia is safely within Russia's political camp. For Brussels, meanwhile, the visit gives Belgrade an opportunity to show that it can engage constructively with Ukraine, even as it refuses to align itself with EU sanctions on Russia. Right-wing politicians in Serbia, however, have warned that the visit could help Vu?i? strengthen his position ahead of the upcoming elections.

Drones on the horizon?

Despite the official announcement that the two presidents will discuss Serbia's and Ukraine's European paths, bilateral economic cooperation, and energy, some foreign media have suggested that defense cooperation may also be on the agenda.

The conservative German daily Frankfurter Allgemeine Zeitung has reported, without official confirmation, that the visit could include discussions about a Serbian-Ukrainian drone manufacturing venture, which could potentially be financed by the United Arab Emirates.

Një projekt i tillë do të ishte në përputhje me përpjekjet e Serbisë për të zgjeruar industrinë e saj të dronëve. Në fillim të këtij viti, Vuçiç konfirmoi planet për prodhim të përbashkët dronësh me Izraelin, pasi një investigim i BIRN-Haaretz raportoi se kompania izraelite e mbrojtjes Elbit Systems dhe kompania shtetërore serbe Yugoimport-SDPR po planifikonin ndërtimin e një fabrike pranë Beogradit, ku Elbit do të zotëronte 51 për qind të aksioneve. Një sipërmarrje serbo-ukrainase për prodhimin e dronëve nuk do të ndjekë domosdoshmërish të njëjtin model, por tregon se Beogradi po kërkon në mënyrë aktive partneritete të huaja për të zhvilluar kapacitetet e tij në sistemet pa pilot.

Për Volodymyr Zelensky-n, vizita është pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për të siguruar mbështetje për përpjekjet luftarake të Ukrainës në një sërë sektorësh. Bashkëpunimi në fushën e energjisë dhe ndihma humanitare janë të rëndësishme, por po aq i rëndësishëm është edhe roli i Serbisë në furnizimin e Ukrainës me municione përmes ndërmjetësve perëndimorë.

Ambasadori amerikan Christopher Hill i tha Frankfurter Allgemeine Zeitung se, në fillim të mandatit të tij në Beograd, ambasada amerikane kishte përcaktuar se prodhuesit serbë të armëve mund të furnizonin disa prej pajisjeve ushtarake që nevojiteshin urgjentisht në fushëbetejën ukrainase. Më pas, Uashingtoni mbështeti blerjen e sasive të konsiderueshme të municioneve serbe.

Financial Times vlerësoi se këto eksporte arrinin në rreth 800 milionë euro deri në mesin e vitit 2024, shifër që Vuçiç tha se ishte përgjithësisht e saktë. Megjithatë, në maj 2025, ai mohoi se Serbia po furnizonte Ukrainën, pasi shërbimi i inteligjencës së jashtme të Rusisë (SVR) akuzoi industrinë serbe të mbrojtjes se po “përpiqej ta qëllonte Rusinë pas shpine”.

Duke qenë se Shtetet e Bashkuara luajtën një rol të drejtpërdrejtë në afrimin e industrisë serbe të mbrojtjes me Ukrainën – edhe pse Beogradi vazhdonte publikisht të mbante politikën e tij të neutralitetit ushtarak dhe refuzimin për të vendosur sanksione ndaj Rusisë – vizita e Volodymyr Zelensky-t mund të kuptohet gjithashtu si pjesë e një përpjekjeje të Beogradit për të fituar mbështetjen e administratës Trump dhe për t’i dëshmuar Uashingtonit vlerën strategjike të Serbisë. Kjo përpjekje është bërë gjithnjë e më e dukshme vitet e fundit dhe ka marrë një shtysë të mëtejshme me nisjen e Dialogut të parë Strategjik SHBA-Serbi.

Media serbe mbetet pro-ruse

Serbia dhe Ukraina kanë ruajtur një marrëdhënie më funksionale që prej pushtimit në shkallë të gjerë të Ukrainës nga Rusia, sesa mund të sugjerojë mjedisi mediatik i brendshëm i Serbisë. Që nga fillimi i luftës, Beogradi ka mbështetur zyrtarisht integritetin territorial të Ukrainës, ndërsa ka refuzuar të vendosë sanksione ndaj Kremlinit.

Serbia ka mbështetur rezolutat e OKB-së që riafirmojnë sovranitetin e Ukrainës, ka pranuar refugjatë ukrainas dhe ka ofruar ndihmë financiare, humanitare dhe energjetike. Ndërkohë, Kievi nuk e ka njohur pavarësinë e Kosovës, duke u mundësuar të dyja qeverive të theksojnë respektin reciprok për integritetin territorial. Kontaktet politike janë intensifikuar vazhdimisht. Këtu përfshihen takimet mes Vuçiçit dhe Volodymyr Zelensky-t në kuadër të samiteve ndërkombëtare, vizitat e zyrtarëve të lartë ukrainas, si ajo e ministrit të Jashtëm Dmytro Kuleba në Beograd në vitin 2024, si dhe dy vizitat e Vuçiç në Ukrainë brenda pak më shumë se një viti.

Megjithatë, politika e jashtme e Serbisë jashtë vendit dhe komunikimi i saj politik brenda vendit tregojnë histori të ndryshme. Ndërsa qeveria e përshkruan zyrtarisht anëtarësimin në BE si një objektiv strategjik, një pjesë e madhe e ekosistemit mediatik pro-qeveritar vazhdon të kultivojë narrativa anti-perëndimore, anti-BE dhe pro-ruse.

Një studim i vitit 2026 i Qendrës së Beogradit për Politikën e Sigurisë zbuloi se narrativa që e paraqet Ukrainën si një palë të ndërmjetme në një luftë më të gjerë mes Rusisë dhe Perëndimit ishte mbizotëruese në shtypin serb pro-qeveritar nga fillimi i vitit 2022 deri në mesin e vitit 2025. Duke i bërë jehonë retorikës së Kremlinit, mediat pro-qeveritare e paraqisnin Volodymyr Zelensky-n si presidentin e paligjshëm të Ukrainës, ndërsa e përshkruanin vazhdimisht vendin si të nënshtruar ndaj NATO-s dhe Perëndimit. Skandalet e korrupsionit që përfshinin rrethin e ngushtë të Zelensky-t janë amplifikuar gjithashtu nga tabloidet për ta paraqitur udhëheqjen ukrainase si të kompromentuar.

Partia në pushtet gjithashtu ka përsëritur retorikën e “revolucionit me ngjyra” – sipas së cilës Serbia po i nënshtrohet ndërhyrjes së huaj – përmes mediave besnike, me qëllim delegjitimimin dhe justifikimin e goditjes ndaj protestave masive kundër korrupsionit, rritjes së autokracisë dhe represionit politik. Ka pasur paralajmërime të përsëritura se autoritetet nuk do të lejonin një tjetër “Euromajdan në Beograd”.

Vizita e Volodymyr Zelensky-t krijon një sfidë të komunikimit të brendshëm për presidentin e Serbisë, veçanërisht përballë bazës së tij elektorale pro-ruse. I njëjti ekosistem mediatik që prej vitesh ka kultivuar dyshimin ndaj Ukrainës dhe armiqësinë ndaj Perëndimit tani duhet të shpjegojë përse Zelensky po pritet zyrtarisht në Beograd.

Për tabloidet si Informer, mesazhi kryesor nuk është ajo që ndryshon vizita, por ajo që nuk ndryshon. Marrëdhëniet më të afërta me Ukrainën dhe vizita e Zelensky-t në Beograd nuk sinjalizojnë domosdoshmërish një ndryshim në politikën e Serbisë ndaj Rusisë dhe as nuk nënkuptojnë vendosjen e sanksioneve. Vuçiçka deklaruar tashmë se Serbia e ka përcaktuar politikën e saj të sanksioneve prej vitesh dhe se ky qëndrim do të mbetet i pandryshuar.

This is also a reason not to give the visit more importance than it deserves. Just a few weeks ago, Vu?i? was the only leader at a Ukraine-Southeast Europe summit in Kiev who refused to sign the joint statement calling for continued support for Ukraine and increased pressure on Russia. He also did not attend a ceremony honoring Ukrainians killed during Russian aggression. At the same time, Serbia is seeking to deepen economic ties with Kiev to advance its bid for membership in the World Trade Organization, while continuing arms exports, exploring the possibility of cooperation in the field of security and defense, and publicly reaffirming its support for Ukraine’s territorial integrity.

This is not necessarily a contradiction, but rather the essence of Vu?i?'s foreign policy: cultivating relations with rival powers, while avoiding commitments that would close the way to other options.

Volodymyr Zelensky’s visit therefore shows Moscow that Serbia is not exclusively a partner of Russia, while signaling to Brussels and Washington that Belgrade wants to remain geopolitically useful. But unless it is followed by sanctions, a significantly greater alignment with EU foreign policy, or a structural reduction of Serbia’s dependence on Russia, the visit looks less like a turn by Serbia towards the West and more like another attempt by Vu?i? to continue his policy of balancing.


Video