DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

This "mort" fell and we did not see each other! The brothers have frozen

2023-07-07 19:56:38Pikëpamje SHKRUAR NGA LUTFI DERVISHI
This "mort" fell and we did not see each other! The brothers have
Edi Rama and Albin Kurti

The Prime Minister of Albania has dinner with the President of Serbia, but he does not meet, despite all the prayers and appeals in the canon, the Prime Minister of Kosovo. What seemed unthinkable became inevitable. The cause is Edi Rama's attitude to the crisis in the North of Kosovo, but the roots of the crisis are deeper.

The lack of a handshake between the two leaders is the tip of the iceberg of the problems and misunderstandings created during these 3 decades in the relations between the two countries that have everything in common.

The crisis is not explained only by the best relations that the Prime Minister of Albania has with the President of Serbia.

Kriza aktuale shkon përtej konfliktit në Veri të Kosovës, përtej marrëdhënieve të mira që ka Tirana me Beogradin dhe përtej përplasjes së personaliteteve të forta të Kurtit me Ramën. Nuk mjafton një foto për të mbuluar shtratin e problemeve dhe kriza nuk zgjidhet as me referimet në Kanunin e Lekë Dukagjinit as me mbylljen në shtëpi si Oso Kuka.

Është koha për një bisedë me të hapur dhe më të sinqertë!

Kriza e komunikimit

Përdorimi i twiterit, diplomacia e megafonit dhe trollet on line dëshmojnë jo vetëm krizën në komunikim, por edhe mungesë dëshire për të tejkaluar situatën e majisur prej kohësh.

Retorika “tradhëtar” vs “patriot”, “mik” vs “armik” e deri te idiotësitë e shprehura në thirrje publike “mos shkoni në plazhet e Shqipërisë” janë tregues se sa larg kanë shkuar punët mes “vëllezërve”. Vëllezërit kanë ngrirë.

Kriza është edhe problem komunikimi. Dhe në kushtet kur dy qeveritë drejtohen nga dy liderë të fortë (secili ka përballë një opozitë më të dobët se tjetri), personalizimi i shtetit, bën që edhe dielli edhe retë të varen nga humori i dy personaliteteve.

Kriza e sotme është në kontekst të krizës më të madhe që po kalon Kosova që nga çlirimi i vendit.

Në Prishtinë janë të befasuar disa herë me qëndrimin zyrtar të Tiranës.

Ideja e Ballkanit të Hapur u shpall nga Kryeministri Rama, në tetor të 2019 pas asnjë konsultim me udhëheqjen e Kosovës. Në Prishtinë nuk është e lehtë të kuptojnë as përkrahjen/përfshirjen indirekte në projektin e shkëmbimit të territoreve dhe aq më pak dobinë e Ballkanit të Hapur.

Ballkani i Hapur është sot kapitull i mbyllur, por janë katër vite mos kuptim në Prishtinë pse Shqipëria ndodhet në krah të Serbisë dhe karshi Kosovës!

 Anullimi i mbledhjes së përbashkët të dy qeverive me pretekst “formatin e bisedimeve” ishte një tjetër befasi e pakëndshme. Dhe në kulmin e krizës në Veri të Kosovës, Kryeministri i Shqipërisë u soll më shumë në rolin e një negociatori rajonal/ndërkombëtar të pa kërkuar. Mundet që privatisht ai të ketë luajtur rolin e avokatit të Kosovës, por publikisht u shfaq si prokuror apo si zëri më vokal në paralajmërimet se “po nuk bëtë këtë, do t’iu pres kjo”. Paraqitja e projektit të asosacionit, u bë pa vënë në dijeni Kryeministrin e Kosovës dhe propozimi publik për Konferencë ndërkombëtare u bë pa asnjë konsultim dhe sqarim çfarë synon dhe cilat do të jenë modalitetet e këtij aksioni.

Vëllai i madh dhe vëllai i vogël

Ibrahim Rugova, before Kosovo was declared a Republic, saw the future of Albania and Kosovo as "two brothers" who each have their own home.

But Kosovo should not be treated and feel like the little brother against the big brother. The big brother is not the guardian of the little one and the little one doesn't have to have expectations of what the brother is doing for me. The time of the "mother state" belongs to history.

They are two brothers who each have their own roof and should take care to support each other through thick and thin and not dictate or create unrealistic expectations. The construction of the roof means that both Albania and Kosovo are functional, predictable states under the strong rule of law and institutions. In a word, the challenge in both Tirana and Pristina is: the state!

The time when Tirana was seen and appreciated in decision-making centers in the West as an important influencer on Albanian factors in the region and especially in Kosovo has come to an end. It is no longer 1991 (the opening of Albania) nor 1999 (the Kosovo war) nor 2008 (the declaration of Kosovo's independence)

It is not the time for the "big brother to give the orders of others to the "little brother", but it is the time of coordination, cooperation and mutual support to be, if not a unified voice, at least a coordinated one.

The interests of the day, as fodder for the crisis

If you ask today in Prishtina or Tirana what the future of the two countries is in 10, 20 or 50 years, it is not easy to get an answer.

Historically, it has been the political interests of the day that have dominated/damaged relations between Kosovo and Albania.

Narrow daily interests for internal consumption have fueled discontent, increased misunderstandings and poisoned the environment and virtual reality.

It was the interests of the day (party) that once pushed Rama to call the biggest project that connects the two countries, the National Road, "the road that leads nowhere" or to calculate how many schools would have been built if the road was not made. Looking only at the interests of its own "fence", Albania has imposed the only tax on the road, that of the Nation's road, and despite the fact that all the prime ministers of Kosovo have requested either the removal or a joint contribution from the respective budgets so as not to burden the citizens, the calls theirs have fallen on deaf ears in Tirana!

It was the party interests that led Kurti's establishment to enter the electoral race in Tirana, creating the paradoxical situation that the Prime Minister of Kosovo is in opposition in Albania! Attempts to influence the political game of the respective countries has accumulated enough throw!

The stories of personal relations between the leaders here and there on the border have mostly produced negative news (Rama has conflicted with almost all the prime ministers of Kosovo, and he has declared all of them personal friends).

Both countries have EU membership as their objective and now both countries (finally) also want the Berlin process. Basically, the common European and regional market are the four freedoms; freedom of movement of people, capital, goods and services.

Although the two countries have signed nearly 200 agreements, still, after 15 years since Kosovo declared independence, it has not been possible to have with each other the four freedoms that we aim to achieve in the region and in the EU.

During these decades of freedom and communication with each other, we have not been able to "Europeanize", starting from the impossibility of free circulation of books to the missing strategic investments.

If we didn't have the Adriatic and the Ionian, would we have seen each other so much?


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×