INCIDENT/ Fire Station Burns, Police: There Was No Firefighting System!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

Is it time for Western embassies to return to classical diplomacy?

2026-03-13 19:51:37Pikëpamje SHKRUAR NGA MARENGLEN KASMI
Marenglen Kasmi

In these years of the long Albanian transition, certain habits have been created in political behavior. One of them is the public role that the embassies of European countries have taken in the internal Albanian political debates. The urge to write this position was also reinforced by the article by my friend Ilir Yzeiri in the newspaper Tema entitled “ Ambassadors, Europe and the communism we have never seen” , yesterday, on March 12, 2026.

Mr. Yzeiri’s analysis was interesting precisely because it put the issue on a broader plane. He did not focus on a single episode, but on the pattern that has been created over the years in the relationship between Albania and the diplomatic representatives of Western countries. In essence, his analysis suggests that Albanians risk remaining in a permanent state of expectation, where Europe appears more as a moral horizon than as a political project with a deadline, while ambassadors increasingly appear as commentators on our internal political life.

As I said in the first line of this article, the public reactions of Western embassies to our internal developments, be they parliamentary, judicial or political, have become something common. This is precisely the essence of what struck me when I read the reaction on social networks of the German and British embassies, where they called for “ not creating political obstacles to the criminal prosecution of corruption, especially at high levels of power” . Without any fear of “ the accusation of plagiarism ”, their position was also taken up by other embassies. It is clear that the statements were based on yesterday’s vote in Parliament, where the majority voted against lifting the immunity of former Deputy Prime Minister and former Minister Balluku.

To be clear, I am not “ disturbed” by the fact that Western European embassies take positions on corruption - here I completely agree with them - but by the way in which these positions are increasingly articulated publicly. Instead of diplomatic, institutional and reserved communication, we see quick statements that immediately enter the vortex of internal political debate. So, the impression is created that they are addressed to public opinion and not to the government. The question naturally arises, why is this necessary for them? To further add to the distortion within the extreme and inexhaustible Albanian political debate?

Reagimi i kryeministrit Edi Rama ndaj ambasadave gjermane dhe britanike e bëri këtë tension edhe më të dukshëm. Natyrisht, përgjigjja e tij kishte edhe dimensionin e saj politik të momentit. Ajo mbronte një vendim të shumicës dhe njëkohësisht i dërgonte elektoratit të vet mesazhin se qeveria nuk pranon të gjykohet përmes presionit publik të aktorëve të jashtëm. Por përtej interesit të ditës, reagimi i kryeministrit Rama ishte interesant sepse nxori në sipërfaqe pikërisht një tension që ekziston prej kohësh. Kur kryeministri i një vendi u përgjigjet publikisht ambasadave për deklaratat e tyre publike, kjo do të thotë se marrëdhënia ka dalë nga terreni klasik i diplomacisë dhe është zhvendosur në një fushë tjetër, ku aktorët ndërkombëtarë bëhen pjesë e debatit të brendshëm politik.

Këtu me të drejtë lind pyetja: A ka ardhur koha që ambasadat e shteteve europiane në Shqipëri t’i kthehen diplomacisë klasike dhe të heqin dorë nga reagimet publike?

E që të qetësohet ndonjëri syresh, që mund të rreket ta shohë këtë shkrim si shërbim ndaj Edi Ramës – se deri këtu kemi arritur si shoqëri – duhet thënë që në fillim se pyetja që shtrohet këtu nuk është aspak kundër ambasadës gjermane apo britanike, e aq më pak anti-europiane. Unë që po shkruaj kam bërë dy arsimime të larta në Gjermani. Tetë vjet. Me paratë e taksapaguesve gjermanë.

Përkundrazi! Ajo lidhet me nevojën që marrëdhënia mes Shqipërisë dhe partnerëve të saj të hyjë në një fazë më të pjekur. Shqipëria aspiron të bëhet pjesë e BE dhe nuk mund të mbetet pafundësisht në rolin e nxënësit që pret notën publike të mësuesit. Po ashtu, edhe diplomacia europiane rrezikon të humbasë seriozitetin e saj nëse shndërrohet në një komentues të përditshëm të zhvillimeve politike të një vendi kandidat.

Diplomacia klasike funksionon mbi disa parime të thjeshta: diskrecion, verifikim informacioni dhe komunikim institucional. Në shumë raste ajo është më efektive pikërisht sepse nuk zhvillohet para publikut. Kurse reagimet e shpejta në rrjetet sociale e vendosin diplomacinë në të njëjtin ritëm me debatin mediatik dhe politik të ditës. Po hyre në këtë ritëm është e vështirë të ruash distancën që kërkon vetë roli diplomatik.

Këtu ka edhe një problem tjetër, ndoshta edhe më serioz. Ai lidhet me cilësinë e informacionit mbi të cilin ndërtohen shpesh këto reagime publike. Shqipëria ka një mjedis mediatik shumë të polarizuar. Po ashtu, shohim që opinioni publik krijohet nga një grusht i caktuar njerëzish, të cilët ndërrojnë studiot çdo mbrëmje. Narrativat politike ndërtohen shpejt, interesat maskohen si kauza morale dhe gjykimet publike paraprijnë shpesh proceset institucionale. Në një realitet të tillë, rreziku që një aktor i jashtëm, sikurse ambasadat e huaja të ushqehen me informacion të pjesshëm ose të njëanshëm është real.

In such a polarized information climate, a hasty reaction can inadvertently absorb the narratives of a part of the political debate. In this way, what is intended to be a principled diplomatic stance can end up being used for internal political consumption by the government's opponents, be they political, media or personal of Prime Minister Rama. Every statement of foreign embassies is immediately taken up by political actors, recycled in television studios and transformed into an argument of the internal political conflict. Thus, without wanting it, diplomacy becomes part of this conflict. Once you enter this game, it is very difficult to maintain the neutrality that the diplomatic role itself requires.

Ultimately, the problem is neither with Germany, nor with Britain, nor with other partner countries. The problem is with the model that has been created in Albania during the years of transition. This model has produced a kind of public tutoring that does no good to anyone. It does not do Albania any good, because it weakens the reflex of internal political responsibility. But it does not do European diplomacy itself any good either, because it exposes it to suspicions of bias and involves it in debates that essentially do not belong to it.

Diplomacy is stronger when it takes place at diplomatic tables and not in the rhythm of daily political debates on social media. Political debates that take place everywhere, by anyone, all day long, until late at night. We're tired!

Therefore, honorable ambassadors, use classical diplomacy for your countries' positions and save us three days and evenings of additional public-political debate fueled by you, intentionally or unintentionally. I say three days, because it is known that in Albania "the greatest miracle lasts three days" . But the greatest one, ama!


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×