DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

2026-10-03 23:18:21Kosova&Bota SHKRUAR NGA AURON DODI
Leipzig

36 years after reunification, an old divide is emerging with a new political face. Behind the voting results lie differences that go beyond politics, writes Auron Dodi.

Why the East?

In eastern Germany, the AfD, part of which is classified as far-right, is achieving results that are about twice as high as in the west. There are several explanations for this, which are related to objective and subjective factors. The German government's special commissioner for the East, Elisabeth Kaiser, in an interview with DW sees the first cause in the structural weakness of the eastern states: people there have lower incomes, less wealth and the population is older. There are also problems with the infrastructure.

These affect the social debate there and the perspective of the people. These factors create in people the impression that no one is listening to them, that they have been neglected. And ultimately, according to the Commissioner, this makes people receptive to authoritarian thoughts.

Secondly, in the East, some of the intermediary structures between citizens and politics, such as associations, churches and other organizations, are less consolidated. So a dissatisfied citizen there finds himself face to face with politics.

Third, the AfD also uses symbols associated with Eastern nostalgia. For example, the AfD's leading candidate in Saxony-Anhalt, Ulrich Siegmund, used a Simson motorcycle, a brand with cult status in the GDR (an object that continued to be produced in East Germany until the 2000s), in his campaign.

 

Reunion, but no shared memories

A historian who grew up in East Germany, Patrice G. Poutrus, reminded the European press these days that the reunification of East Germany was not imposed on it by anyone from outside. This argument contradicts the thesis of the "colonization" of East Germany. The East Germans themselves, the majority of them, decided to join the FRG. In the elections for the GDR parliament, Poutrus further writes, there was a large majority that voted for the parties that governed in Bonn, the then capital of West Germany. In the 1990s, this majority elected these parties again, both at the federal level and in the eastern states.

It cannot be denied that the East faced great pressure to change at that time, pressure that was almost non-existent in West Germany. Even the rapid privatization of the East German economy left many dissatisfied. The radical market logic that was applied "brought few winners and many losers", both in East and West Germany.

What unites East Germans?

Fakt i pamohueshëm janë përvojat e përbashkëta të njerëzve në landet lindore. Komisionerja e qeverisë gjermane për Lindjen, Elisabeth Kaiser, përmendi në këtë kuadër kolapsin ekonomik të RDGJ dhe humbjen e profesioneve. Po edhe faktin që në sistemin e ri papritur u zhvlerësuan kontributi dhe aftësitë e gjermanolindorëve.

Ndërsa historiani nga Gjermania lindore Poutrus shkruan se narrativa, sipas së cilës të gjithë gjermanolindorët janë viktima të Perëndimit, i fsheh dallimet dhe konfliktet brenda Lindjes, e forcon diskursin e viktimizimit dhe ushqen retorikën e ekstremit të djathtë.  Ai lë të kuptohet se jo të gjithë dolën humbës pas RDGJ-së dhe se, për këtë arsye, nuk mund të përfshihen të gjithë sot në një narrativë të përbashkët të viktimizimit. Në vitin 1989 një pjesë prisnin komunizëm të reformuar ose një mrekulli ekonomike. Por disa prisnin p.sh. edhe ripërtëritje ekologjike, apo zgjim të lëvizjes feministe.

95 me 5: hendeku i pasurisë

Gazeta ekonomike “Handelsblatt" raportoi këtë javë se në vitin 2025, 95 për qind e vlerës së trashëgimive dhe dhurimeve të regjistruara për qëllime tatimore në Gjermani i takonte landeve Perëndimore. Konkretisht për çdo banor në Perëndim llogariten mbi 2100 euro, për çdo banor në Lindje më pak se 500 euro.

Pra, dallimi mbetet i madh: në Lindje, përfshirë Berlinin, jeton rreth një e pesta e popullsisë së Gjermanisë, por vetëm rreth pesë për qind e vlerës së trashëgimive dhe dhurimeve të regjistruara për qëllime tatimore i takoi kësaj pjese të vendit.

Një shpjegim është se në RDGJ njerëzit mezi kursenin para dhe vetëm rrallë mund të blinin shtëpi apo banesa. Edhe pas vitit 1990 pagat mbetën më të ulëta. Komisionerja Kaiser i tha DW se pa pasuri dhe pa lidhje, shumë njerëz nuk besojnë më se njeriu mund të avancojë në shoqëri me punën e vet. Ajo propozoi, me rastin e raportit të saj vjetor 2026, që nga të ardhurat shtesë nga tatimi më i lartë mbi trashëgimitë e mëdha, të mos përfitojnë vetëm landet me të ardhura të larta nga ky tatim, por të parashikohet një mekanizëm financiar kompensimi mes landeve.

Hendeku që miliardat nuk e mbyllën

Llogaritet se që pas ribashkimit deri në afërsisht më 2014,  në Lindje janë transferuar nga Perëndimi 1500 -2000 miliardë euro. Pjesa dërrmuese e kësaj shume u përdor për të kompensuar dallimet në pensionet, në sigurimet shëndetësore dhe për të papunët e shërbimet sociale. Për rindërtimin, përmirësimin e infrastrukturës dhe nxitjen e ekonomisë në landet lindore u dhanë rreth 200-300 miliardë euro.

Paralelisht në Lindje të Gjermanisë janë bërë investime të mëdha për të ardhmen: janë ndërtuar fabrika për gjysmëpërçuesit, për fotonikën, për teknologjinë mjekësore dhe është investuar në universitete të forta.

In other words: overall, the average standard of living in East Germany remains lower than in West Germany. But even in this situation it is above or equal to the level of the Czech Republic, Poland and Slovakia. This is according to Eurostat's macroeconomic data on economic power and purchasing power.

The battle for faith

One of the answers that scholars and politicians give is: more empathy, a clearer emphasis on positive developments and better communication. Even the AfD's opponents admit that the party knows how to use emotional communication and social media effectively. One of the best experts on Germany, the British historian Timothy Garton Ash, recently wrote in the European press that the success of the AfD, Trump and Farage relies on emotional communication. The formula is this: "I hear you, I support your indignation, I am one of you. Together we can set off towards an imaginary past". Garton Ash proposes two tools: a constant presence on social media and a physical presence on the ground. As examples, he cites Péter Magyar in Hungary and, to some extent, Andy Burnham in Great Britain.

Auron Dodi/DW


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×