DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

THE MAGIC OF CREATION

2023-02-18 14:11:08Pikëpamje SHKRUAR NGA MONIKA STAFA

THE MAGIC OF CREATION

Creating a book is a small event, while the book or work itself is something that can be used in any way or in any form. Reading it gives a cast the impression of an inviolable and unique body, and commentators always try to extract from it what the writer actually does not want to confess. So, what he hides and has refused to say and save you from what he pretends to be. 

From this point on, the work thus enters an endless toy of thought as the number in the series of its production begins to flow rapidly. And after a while, when it is reprinted at another time or in another place, it becomes just a copy, thus subverting the cult of the original. It is neither completely trap nor completely identity.

Therefore, at the time when the book is written, for the man who creates it, the temptation is great to show the place to the ghosts of thought whistling around giving them a form; providing them with an identity or forcing them to wear a mask that would henceforth give them all some lasting value.

For this reason, all of us, in every verse or line, it seems as if we hear the writer say, I am the author, look here at my face or profile. Here's who these figures created by me should resemble. I am the name, I am the law, I am the spirit, I am the secret, I am the shaman, the only spirit reliever who can communicate with the forces of nature, the deities or the underworld!

What power is this?  

Will, love and imagination are magical powers that everyone possesses, and anyone who knows how to develop them to perfection is a magician. Magic has only a doctrine that is taken as an irrefutable truth, historically unchanging and detached from the daily routine. Because what is visible is definitely the limit of the invisible.

And here begins the monarchy of the author. The rule of his tyranny is announced, while the purpose for which he wrote the book is nothing but one more lesson for the reader.

Still life seems pleasant, and he is content to think that there is no reason why he should not continue in this way; producing a new novel every year, which rarely brings more income than the small advance given by the publisher, or going more and more often to festive evenings to meet new people. In fact, all of these are very beautiful, but he says that they do not lead anywhere.

Kur shkrimtari detyrohet të jetë i kufizuar në krijmtarinë e tij, ai ka qëllim të kufizojë lirinë tonë, lirinë e lexuesit. Dhe duke përmbushur pak nga këto qëllime, të tijat sigurisht, ai nuk është më i barabartë me lexuesin e tij. Pavarësisht se ai hiqet sikur e do, për të, lexuesi mbetet një qenie e zakonshme.

Sepse ai është monarku i atyre që ka thënë duke ushtruar mbi to një pushtet epror; atë të qëllimit të librit të vet dhe kuptimit që ka dashur t’i japë. Të paktën kështu thotë ai.   

Rrallë ndodh për një shkrimtar që libri i tij të mos jetë gjë tjetër vecse tërësia e frazave nga të cilat është formuar; apo dhe të mos pretendojë t’u imponojë ligjin e vet të gjithë librave të tjerë që në të ardhmen mund të lindin duke u nisur nga ai.

Kur ti i thua shkrimtarit që ta ribotojë sërish veprën që ty të ka pëlqyer, ndjen se duhet ta rilexosh para se t’u japësh pëlqimin. Shpesh herë atyre u del nga kujtesa. Disa autorë gjejnë kënaqësi duke i rilexuar veprat e tyre të vjetra, disa të tjerë nuk e kanë më atë durim. Dhe madje nuk kanë durim as kur njerëzit këmbëngulin të flasin për të. 

Po, u vjen mirë që e pëlqejnë por dhe nëse jo, s’u bën më përshtypje. Vepra u intereson po aq pak sa edhe një kostum i ronitur të cilin ua ke falur të tjerëve. Ndaj dhe leximin e një vepre të vjetër e nisin me njëfarë bezdie.

Një shkrimtar i mirë nuk mund ta pranojë që krijimi i tij të jetë i paperceptueshëm në morinë e krijuesve të tjerë. Ai pëlqen që libri të kopjohet, të imitohet, të dublohet dhe në fund të mos harrohet në mënyrë që ai ta meritojë fjalën profet. Shkurt, ai do të dëshironte që libri i tij të ketë të drejtën t’i caktojë vetes statusin e tekstit të cilin sipas tij kritika nuk di ta klasifikojë; cilësinë dalluese/ talentin për t’u zhvilluar si një bisedë.

A mundet ai?

Herë beteje dhe armë, herë strategji dhe tronditje, herë luftë dhe trofe, herë melhem apo plagë. Herë ndeshje e crregullt e skenës së përditshme.

Kjo është arsyeja përse në një kohë tjetër librat nuk janë më ata të parët. Ata bëhen të vjetër dhe si të tillë nuk i shërbejnë më kohës. Por një gjë është e vërtetë, për të gjithë pa përjashtim, vargu i ngjarjeve të cilave ai u përket dhe që përbëjnë ligjin e tij do kohë të marrë fund.

Sepse ne e dimë që një thesar i tillë nuk është formuar vecse nga ato që janë thënë për të deri tani, si dhe ngjarjet në të cilat ai ka qenë i përfshirë. Për shumë kohë ai do të vazhdojë të mbetet një burim ende i pashfrytëzuar që si roje pikëllimi pret me fytyrën mbështetur mbi xham “shtrëngatën” e radhës, do thoshte Pol Elyar.

It is good when you note with pleasure the pride you have in your profession and the determination based on the faith and talent you possess to become a master of this work. But we know that the variety of interests, even if they manage to make a person very attractive, they still have the tendency to weaken him professionally. To increase the desired brightness, it is necessary to limit these interests.

That's why we never equate surprise with the unpredictability of human nature.

We know that it is impossible to love without imagination.   
 


Në përputhje me standarded JTI

PLAGUE

 Read
Monika Stafa / 2023-02-12 16:06:06Point of Views

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×