REKORDI/ Plaku përgatitet për të kaluar i vetëm Atlantikun, mallëngjehet kombi

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

Cili prind do t’ia dëshironte vërtet famën fëmijës së vet?

24 Gusht 2026, 18:28Lifestyle SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
Hayden Panettiere

Leximi i historisë së dhimbshme të Hayden Panettiere dhe përpjekjes së saj për t’i shpëtuar të kaluarës si fëmijë yll më ka bindur se Hollywood ka krijuar një industri që duhet të zhduket, thotë Claire Cohen.

Claire Cohen – The Independent

Është një nga ato gjërat për të cilat shumica e prindërve bëjnë shaka, apo jo? Sapo i vogli yt të këndojë disa herë “Twinkle Twinkle” ose të performojë me shkathtësi para gjyshërve, njëri prej jush do të thotë: “Do të jetë në skenë para se ta kuptojmë!”

Dua të them, kush nuk do që fëmija i tij të njihet për talentin që ka (përtej “Baa Baa Black Sheep”, idealisht)? Të jetojë një jetë që të tjerët vetëm mund ta ëndërrojnë? Një shoqe më tha së fundmi se dëshiron që djali i saj të bëhet yll i muzikës rock dhe, në njëfarë niveli, e kuptoj. Vërtet e kuptoj.

Por më pas lexova për vdekjen e dhimbshme të aktores Hayden Panettiere, në moshën 36-vjeçare, dhe mendova: jo. Ish-ylli fëmijë e kaloi pjesën më të madhe të jetës në qendër të vëmendjes.

Do të ishte e lehtë të analizonim se ku mund të ketë “shkuar keq” gjithçka për Panettiere – varësitë, marrëdhëniet e vështira, humbja e kujdestarisë së vajzës së saj – të gjitha këto ajo i ka rrëfyer në kujtimet e saj This Is Me: A Reckoning, të publikuara në fillim të këtij viti.

Por shumë nga gjërat që e formësuan atë – sipas vetë rrëfimit të saj – lidhen me faktin se ajo ishte një yll fëmijë. Ajo u shty drejt aktrimit që në moshën katërvjeçare, kur mori rolin e saj të parë në një telenovelë, dhe u bë një superyll në moshën 16-vjeçare, me rolin e një tifozeje superhero në serialin Heroes. Më vonë, ajo luajti edhe në serialin Nashville.

Nëna e saj, ish-aktore, ishte edhe trajnerja e saj, duke e regjistruar për të punuar si modele që në moshën katër muajshe.

“Jetoja për ta bërë atë krenare për mua dhe ndihesha sikur e vetmja mënyrë për ta fituar dashurinë e saj ishte ta bëja siç duhej punën time”, tha ajo në një intervistë në fillim të këtij viti. “Zoti na ruajt nëse nuk bëja diçka në mënyrën që ajo dëshironte… Ishte shkatërruese për shpirtin e një fëmije”.

Shkolla, shkroi ajo në kujtimet e saj, ishte “torturë” në periudhat kur arrinte të ndiqte mësimet.

Për gazetarët ajo tha, “isha mish i gjallë, i shtrirë përpara një tufe hienash që të më shqyenin”.

Për rastin kur u josh për të shkuar në një superjaht për të fjetur me një yll britanik, ajo tha: “Ishte gjëja më e afërt me trafikimin e qenieve njerëzore që kam përjetuar ndonjëherë”.

Për një anëtar të ekipit që i dha një “pilulë për humorin” – të cilën ajo më vonë besoi se ishte amfetaminë – për ta ndihmuar të përballonte aktivitetet promovuese të Heroes, ajo tha: “Nëse më thoshin të hidhesha, hidhesha”.

Makineria e Hollywood-it, shtoi ajo, e kishte “përgatitur” dhe “formësuar” në atë mënyrë që ajo të mos kundërshtonte, ndërsa të thoshte “jo” nuk ishte kurrë një mundësi – veçanërisht duke pasur parasysh imazhin e pastër, thuajse të përsosur, që u imponohet padrejtësisht shumë yjeve fëmijë dhe të cilin ata nuk mund ta përmbushin kurrë plotësisht.

Nuk kam nevojë të rendis emrat e të gjithë atyre që, pasi kanë punuar që në moshë të vogël, kanë vdekur gjithashtu në mënyrë të pakuptueshme të rinj. Vjen një pikë kur një model i përsëritur bëhet i pamohueshëm dhe ne e kemi kaluar prej kohësh atë pikë – në një fazë ku kjo është normalizuar plotësisht.

E kuptoj se disa fëmijë janë (të paktën nga jashtë) po aq të etur për famën e hershme sa edhe prindërit e tyre, por ata që arrijnë të lulëzojnë nën një presion të tillë tani duken si përjashtim.

Në thelb, kemi të bëjmë me një industri të rregulluar pamjaftueshëm, e cila shpesh dështon në detyrën e saj për t’u kujdesur për fëmijët që nuk dinë asgjë për agjentët, menaxherët, paratë, kontratat apo mënyrën se si të përballojnë përgjegjësi në nivel të një të rrituri. Në një moshë të cenueshme, ata hidhen në një botë ku shfrytëzimi është i përhapur në të gjitha format e tij. E megjithatë, ne vazhdojmë ta romantizojmë gjithë këtë, duke e paraqitur suksesin e tyre të jashtëzakonshëm si një lloj shembulli të shkëlqyer.

Pastaj ndodh një tjetër tragjedi, nis debati për nevojën e ndryshimit, flitet për momente që duhet të shërbejnë si pikë kthese e të ngjashme – dhe më pas të gjithë i kthehen sërish botës së showbiz-it.

A duhet t’i ndalojmë yjet fëmijë? Ndoshta duhet. Ka precedentë kur bëhet fjalë për vendosjen e kufijve të moshës – për shembull, Federata Ndërkombëtare e Gjimnastikës e rriti moshën minimale për gjimnastët profesionistë të gjimnastikës artistike në 16 vjeç për vajzat dhe 18 vjeç për djemtë.

Për më tepër, shumë role të adoleshentëve janë luajtur nga aktorë në të njëzetat, të cilët dukeshin më të rinj – megjithëse, duhet ta pranoj, përzgjedhja e aktorëve për filmat e Harry Potter do të kishte qenë një sfidë.

Por, në të vërtetë, jetojmë në një botë ku fitimi shpesh vlen më shumë se njerëzit dhe gjithmonë do të ketë një treg të etur për yje të rinj – një treg që duket i gatshëm t’i përpijë dhe më pas t’i flakë tutje.


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×