Former Deputy Prime Minister at the time of January 21, 2011, Ilir Meta has recounted several episodes that preceded the protest in which four people lost their lives.
He says that it all started after he proposed to Dritan Prifti a deal where the latter would move to the Ministry of Foreign Affairs and Meta himself would take over the Ministry of Economy.
The priest, according to Meta's account, initially accepted the proposal, but in the afternoon told him to reconsider and that he could wiretap him.
After this message, according to Meta, the priest was fired.
Met's story for January 21st and video with Dritan Prifti:
I also heard a well-known journalist say that while 700 thousand euros were a thing of the past on January 21, now we have to be careful when talking about tens of millions of euros, etc. (This is my synthetic summary)
If the people were really revolted by that over-rehearsed montage on January 11, they would have taken to the streets that night (as happened in Hungary and other countries). The next day at the most. But January 21st happens only 10 days after the publication.
Meanwhile, preparations for January 21st had begun months ago.
After a year at the helm of the Foreign Ministry, after successfully concluding major issues such as the decision of the International Court of Justice on Kosovo, as well as the liberalization of visas after the decisive Sarajevo meeting, but also after the rejection of Serbia's Draft Resolution at the UN against the decision of the International Court of Justice, we agreed with Prime Minister Berisha to reshuffle the two ministries led by the Socialist Movement for Integration (LSI).
The main reason was not only that I had fulfilled my main objectives at the MFA, but also that I was unable to effectively lead the SMI, as local elections were approaching.
In one year, I had spent almost 170 days abroad.
I also communicated this decision to the gentleman with whom I would be making the castling.
Although unhappy, he understood my arguments.
But surprisingly, in the afternoon I received two text messages from him, telling me that he didn't agree with this move and that I should reevaluate this idea, otherwise he would have eavesdropped on me.
That was enough for him to be "fired" without being nominated.
I forwarded these messages to Prime Minister Berisha and made it clear that he could not be Foreign Minister and proposed Mr. Edmond Haxhinasto, with valuable diplomatic experience.
So the blackmail was rewarded with dismissal and not with "negotiations".
Disa javë më vonë shantazhisti bëri të penduarin duke më kërkuar falje në celular dhe po kështu edhe takim i cili u zhvillua te “Piazza”.
Pasi kërkoi falje për “nxitimin” më solli një ofertë “fantastike” nga Edi Rama.
Thelbi i ofertës ishte që unë të bëhesha Kryeministër dhe ta bënim Qeverinë sipas dëshirës tonë dhe grupi parlamentar i Partisë Socialiste do të na mbështese pa kushte.
“O shoku, – e pyeta, “unë si do jem Kryeministër me 4 deputetë?”
Unë kisha mbi 60 deputetë si Kryeministër dhe u largova vetë se nuk mund të pranoja kushtet e pakicës parlamentare të Fatos Nanos.
Në fund, shantazhisti më tha se nëse unë bëhesha Kryeministër ai nuk do t’i nxirrte përgjimet.
Kuptohet që këtu biseda mbaroi “me sukses” sepse “i penduari” u bë recidivist.
Pak ditë më vonë një pronar mediash që ishte mik i përbashkët më kërkoi takim urgjent te “Rogneri”.
Kujtova se kishte ndonjë hall të tij, por ai kishte merakun tim.
Më tregoi një foto ku isha unë me shantazhistin në zyrën e këtij të fundit.
“Çfarë urgjence ka kjo?”, – e pyeta unë.
“Ma tha ai, – më tha pronari i medias, “dhe do e publikojë përgjimin nëse nuk e pranon propozimin”.
“Faleminderit prej teje, – i thashë, “por i thuaj atij të publikojë ç’të dojë dhe kur të dojë”.
Natyrisht shantazhisti duke menduar se unë e merrja për bllof kërcënimin e tij më kishte çuar lajmësin për të më treguar “provën” se nuk bënte bllofin.
Por si njeri i përgjegjshëm që e di shumë mirë se çfarë firmos, por edhe se çfarë them në çdo rrethanë, isha shumë i qetë dhe i sigurt se asgjë implikuese nuk mund të kishte në bisedat e mia.
Për të gjitha këto, natyrisht kam informuar Kryeministrin Berisha. Ndërkohë kisha marrë masat për zëvendësimin e tij si deputet, me deputet të Partisë Socialiste, në kohën që ai do të “dezertonte” nga shumica jonë.
Po kështu, gjatë Dhjetorit 2010 dhe fillim Janarit 2011, gati 90% të kohës e kalova në krye të Komitetit Qeveritar për Emergjencën për shkak të përmbytjeve në Shkodër dhe Lezhë.
Natyrisht edhe për shkak të lidhjeve të mia personale edhe me deputetë e funksionarë të Partisë Socialiste në këto dy zona, u informova për porositë që kishin marrë për të përgatitur njerëzit, që të bëheshin gati për një revolt të paparë, sepse do plaste një superskandal në media në fillim të Janarit.
Kështu, që montazhi i 11 Janarit nuk ishte aspak i papritur për mua dhe disa të tjerë.
Menjëherë në 12 Janar, në mëngjes, i nis një shkresë zyrtare Kryetares së Kuvendit, ku e njoftoja se hiqja dorë nga imuniteti im.
Pas këtij veprimi, dola në konferencë shtypi në Ministrinë e Ekonomisë, ku bëra publik heqjen dorë nga imuniteti si deputet dhe e ftoja Prokurorinë të hetonte rastin dhe po kështu iu përgjigja çdo pyetje të gazetarëve.
Ndërkohë, ditën tjetër, më 13 Janar, pranova ftesën e gazetarit të njohur, Blendi Fevziu, për të dalë në “arenë” me një panel analistësh që do i zgjidhte ai.
Pas një debati të flaktë dhe të pakompromis, pyetjes se a do jepja dorëheqje iu përgjigja se unë kam hequr dorë nga imuniteti dhe kjo mjafton.
Por ditën tjetër, sapo gdhiu dita, një i panjohur trokiti të më sillte një porosi nga jashtë, nga një mik i jashtëzakonshëm dhe shumë i informuar.
Porosia ishte se duhet të japësh sa më parë dorëheqjen dhe ti nuk duhet të jesh në zyrë (Ministri) kur të vriten njerëz, sepse situate është më e rënduar se ç’e mendon ti.
Duke patur besim absolut në integritetin dhe dashamirësinë e porosi-dërguesit, shkova menjëherë në zyrë dhe përgatitja dorëheqjen e parevokueshme nga Zv/Kryeministër dhe Ministër i Ekonomisë dhe shkova të takoja Kryeministrin Berisha për t’i bërë të ditur vendimin e ri, si domosdoshmëri për të lehtësuar pozitën e Qeverisë, si edhe për të sfumuar sa të mundej alibinë e gjak-kërkuesve.
Po kështu, i paraqita propozimin për zëvendësuesit e mi, nga postet e Zv/Kryeministrit dhe Ministrit të Ekonomisë dhe nga ajo ditë (pra një javë para 21 Janarit) nuk shkela më në atë ministry.
Po atë ditë, në mesdrekë, Asambleja e Partisë Socialiste shpalli 21 Janarin, si ditën e protestës dhe qametit.
Ndërkohë pak ditë para 21 Janarit, i panjohuri, u rishfaq, për të sjellë të dhëna të reja dhe një porosi të re për mua.
Të dhënat e reja ishin se situata po rëndohej pasi organizatorët po rekrutonin shumë elementë kriminalë në terren për 21 Janarin.
Po kështu, porosia e mikut nga jashtë ishte se më 21 Janar, unë nuk duhet të qëndroja në shtëpi pasi banesa mund të sulmohej nga elementë kriminalë.
Përgjigjia ime ishte falenderuese për mikun tim, për kujdesin e tij, por i thashë se nga zyra ika se nuk është e imja, por nga shtëpia nuk mund të largohem.
Pas kësaj, më 18 Janar kam bërë konferencë shtypi në selinë e LSI-së ku kam paralajmëruar Edi Ramën për të hequr dorë nga rekrutimi i elementëve kriminalë për të nxitur dhunë dhe gjakderdhje.
Të shqetësuar për mosvlerësimin e duhur të organizmit të “nëndheshëm” të protestës nga autoritetet ligjzbatuese në 20 Janar, i kemi dërguar një letër informuese Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit për të dhënat më shqetësuese që kishim ne si LSI.
Fatkeqësisht, dhuna nuk u parandalua në kohën e duhur edhe pse për ditë të tëra në televizione bëhej thirrje e hapur për dhunë dhe viktima.
Nuk ishin socialistët (anëtarët dhe simpatizantët) që sulmuan me dhunë (gura, hunj, etj) Kryeministrinë.
Socialistët ishin te ura e Lanës dhe përtej.
Por ishin të rekrutuarit dhe të importuarit që për 3-4 orë sulmuan pa rreshtur policinë derisa u konfrontuan me Gardën.
Parandalimi i elementëve kriminalë përpara mitingut, nuk kishte funksionuar.
As marrja e masave për shpërndarjen paqësore të demonstruesve.
Nuk është detyra ime të hetoj se përse nuk u parandalua një gjakderdhje e paralajmëruar me kohë.
Madje kjo duhej të hetohej në kohë nga Prokuroria e Përgjithshme.
Por gjurmët e organizatorëve atëherë ishin shumë të freskëta dhe u duhej dhënë kohë për t’i “pastruar”.
Por, le t’i kthehemi disa të vërtetave, me video-montazhin që u përdor si alibi për të thirrur protestën.
Së pari, as një agjensi zyrtare e SHBA, Britanisë së Madhe etj, nuk pranoi të bëjë ekspertizën e videos, sepse e dinin më mirë se sa ne se çfarë ishte.
Së dyti, çuditërisht në vend që Prokuroria ta çonte videon te një ekspert audio, e çoi te një ekspert privat kompjuterash (pra video).
Ndërkohë, aty nuk ishte problem te video, pra se kush ishin dy personat.
Problemi i vetëm dhe kryesor ishte vërtetësia e bisedës të shoqëruar me titra dhe nëpërmjet edhe montimeve të bëra.
Pra, rastësisht eksperti amerikan, gjatë kërkimit të tij në orën e dorëzuar nga “denoncuesi i korrupsionit”, gjeti plot video të tjera të tij, të cilat ai i kishte bërë “delete” duke menduar se ishin zhdukur përgjithmonë.
Rekuperimi i tyre, përveç se ekspozonte plot politikanë, biznesmenë dhe gazetarë të përgjuar, jo vetëm në zyra, por edhe në shtëpi, evidentoi edhe një video ku dukeshin vërtet me sy 80 mijë euro që zotëria i merrte nga Zv/Ministri i tij në shtëpi.
Për këtë, Prokuroria u detyrua formalisht të niste një hetim, meqënëse eksperti amerikan ja kishte dërguar me procesverbal këtë rast.
Por te askush nuk e përmend dhe mirë bëjnë (b)analistët.
Le të vazhdojmë me hetimin tim.
Në mënyrë të qëllimshme, Prokuroria, shkelte vazhdimisht procedurat e hetimit duke shpresuar se unë do të kërkoja mbyllje me procedurë të çështjes në gjykatë.
Edhe pse ne kërkuam dhe insistuam që ekspertët tanë të ishin të pranishëm në çdo ekspertim që do përzgjidhte Prokuroria, kjo nuk ndodhi kurrë qëllimisht.
Çuditërisht, Prokurori që u caktua të drejtojë çështjen time, në periudhën e zbatimit të Reformës në Drejtësi, në kuadër të verifikimit të figurës, u shpall nga Autoriteti i Dosjeve, si bashkëpunëtor i Sigurimit të Shtetit.
Por Gjykata më pas deklaroi se kishte qenë një person tjetër dhe kështu, zotëria u bë anëtar i Këshillit të Lartë të Prokurorisë, që pagëzoi edhe Prokurorët e parë të SPAK-ut.
Tani le të kalojmë te Gjykata dhe vendimi i saj.
Dëgjojmë (b)analistë që thonë se Meta e dorëzoi imunitetin pasi kishte garanci te drejtësia, etj.
Dua t’ju siguroj se në jetën time nuk kam emëruar kurrë ndonjë prokuror apo gjykatës.
Së dyti, nëse unë apo Z. Berisha, do kishim kaq ndikim te drejtësia, përse do të zgjidhnim relator të çështjes Z. Dvorani, i cili dihet se është shumë militant partie edhe pse i njeh mirë ligjet?
Ja pra që ndërhyrje nuk mund të kishte.
Po kështu, unë mund të kisha kërkuar përjashtimin e Z. Dvorani nga relator dhe anëtar i trupës gjykuese, pasi ai kishte lidhje shumë të afërta me personin që më përgjoi mua.
Por unë nuk e bëra kurrë këtë.
Po kështu, nuk kërkova që çështja të mbyllej për shkak të shkeljes së procedurave nga Prokuroria, por i shkuam gjykimit me themel, deri në fund.
Rezultati, siç dihet, ishte 5 – 0.
Edhe vet relatori i çështjes, Z. Dvorani, votoi për pafajësinë time, si katër kolegët e tjerë.
Por për të “ngushëlluar” shokët e partisë bëri një shënim, se për kaq sa kemi parë dhe hetuar, është i pafajshëm, por mirë do ishte që të zgjasnin hetimet.
So, from two years of investigations, to continue without end, as long as the "Party" needed.
Despite all the pressure he had from the people of the Socialist Party, Mr. Dvorani did not vote as they wanted, so that there would be a vote against, which the socialists would trumpet everywhere, inside and outside the country, as the decision of the "uncorrupted minority", and other tales like these.
Meanwhile, in parallel, the gentleman who had been eavesdropping on me had gotten into big trouble because the endless videos he had made of himself with others had gotten out of control.
An irresponsible man who lived near me at the time had imposed a heavy fine using a speculative photo.
Again, the mutual friend who brought me the photo to "Rogner" asked for an urgent meeting on his behalf.
Without any desire, but because I wanted to know the truth, since my name had been mentioned by the fine-bearer, I met them both at a painting exhibition at that time, in Lalzi Bay.
After apologizing for the misuse of his wiretapping by Edi Rama on January 21, he also explained to me the circumstances of the fine by my former supporter, based on a speculative photo.
"Calm down," I told him, "it's like the photo you sent me with this mutual friend in Rogner."
"You are not obligated to pay anyone a single penny," I told him, "but your video montage cost four innocent people their lives."