The criminal barrages on the facade of Top Channel, which accidentally took an innocent life, do not seem to have made anyone reflect.
This television, which for 5 years has been in a grueling war between former shareholders and partners, has caused skepticism, made mistakes and lost its former reputation during this period of time.
A fierce war that involved a wide range of interests, including incinerators, oligarchs in the background, interests, financing, connections, schemes, Ahmetaj, SPAK, etc.
But the barrages on the facade are a red line, where normally a little reflection on what is happening and a minimum of ethics on the way we are behaving towards this television will be needed.
This is not the first time when the owner of a major television is in agony due to problems with partners or former partners.
This story also happened in 2006 with TV-Klan and SAT-Plus, where the partners Frangaj and Skëndo were involved in a strong conflict between them, a conflict where the government of the time led by Berisha sided with Frangaj's faction and supported it vigorously.
This is perhaps the unique case where a government interferes with the police and prevents the judicial enforcement from carrying out its duty.
However, at that time no one interfered in the internal affairs of the two Skëndo-Frangaj shareholders, and no one even condemned or even dares to remind Frangaj today how he, with pure governmental and police support, exterminated his former partner.
While it happens differently with Top Channel, the affairs and conflicts of this television are scrutinized every night, even on the very night when Kalashnikov volleys were fired at the facade of Top Channel.
Such was the case with last night's show on Syri Television, where a contract (revoked) that the Hoxha family had concluded with an offshore company for the sale of Top Channel was examined in detail.
Në këtë emision te Syri TV, kolegu Armand Shkullaku, i cili është drejtues i lartë në median Klan të Frangajt, e cilësonte si tepër me rëndësi që të zbulohej se çfarë ndodhte me interesat e televizionit Top Channel, pasi siç ai u shpreh, nuk bëhej fjalë për një biznes të rëndomtë, por për një biznes me shumë ndikim.
“Ky televizion kombëtar i cili ka frekuenca publike në përdorim, shet aksionet ose tenton ti shesë, ka një çështje gjyqësore etj etj, shteti duhet të jetë tepër i vëmendshëm sepse këtu nuk bëhet fjalë për një biznes makaronash, pra e ka Mandi ja shiti Çimit, këtu bëhet fjalë për një biznes që ka ndikim të jashtëzakonshëm. Prandaj ka ligj të veçantë për mediat kudo në botë”, – u shpreh zoti Shkullaku.
Analiza e tij është tepër e saktë, mirëpo pozicioni i tij duket i çuditshëm.
Sepse në këtë pikë, vlen të bëhen disa pyetje:
-A ka mbajtur zoti Shkullaku të njëjtin qëndrim dhe në rastin e konfliktit Frangaj-Skëndo në 2006-ën kur të njëjtat halle që ka sot Vjollca Hoxha, asokohe i kishte Frangaj?
-Nëse flasim për frekuenca kombëtare a duhet që shqyrtimi i këtij problemi nga zotërinjtë Peka dhe Shkullaku, të përfshijnë gamën e të gjithë precedentëve, pra dhe kur Edi Rama dyshohet se favorizon Vjollca Hoxhën me gjykatë por edhe kur ish-kryeministri Berisha i çonte policinë dhe bllokonte përmbarimin për të favorizuar Frangajn në dëm të Skëndos?
-Nëse këtë standard ndërhyrje brutale të politikës në punët e brendshme të aksionerëve privatë ti e toleron te Frangaj, atëherë pse nuk e toleroke dot dhe te Vjollca Hoxha?
Për më tepër, që evidencat mbi këto probleme i ka përforcuar me qëndrimet e veta publike dhe antikonformiste dhe bashkë-editori i Shkullakut në Lapsi.al, gazetari Andi Bushati.
Në vitin 2015 kur Andi Bushati denoncoi publikisht favorizimin e Frangajt me ndërtimet turistike në resortin “Laguna Blu” në një intervistë të dhënë asokohe Bushati deklaronte hapur zaptimin që Frangaj i kishte bërë aksioneve të Marsel Skëndos në TV-Klan me ndihmën e qeverisë së kohës.
Shprehej Bushati asokohe:
“Në një farë mënyre në atë komunitet (resorti Laguna Blu) në jemi bashkëpronarë me Frangajn dhe po pësojmë fatin e bashkëpronarëve të tij të mëparshëm si Nikollë Lesi te Koha Jonë dhe Marsel Skëndo e Julien Roche te TV KLAN”, – shprehej Bushati.
Thënë dhe kjo, bëhet e qartë se të gjithë janë të kthjellët që ndërhyrja dhe favorizimi qeveritar ka ndodhur dhe në rastin e TV Klan dhe në rastin e Top Channel, por i vetmi ndryshim është se për Frangajn ka guxuar të flasë publikisht dhe pa dorashka vetëm Andi Bushati, ndërsa për rastin e Top Channel është angazhuar një batarre e tërë mediatike që i bën gjyqe publike çdo javë problemeve që ky televizion ka me palët aksionere.
Nëse këtë paradoks do e vendosnim dhe në kontekstin e interesave të inceneratorëve, apo dhe në kontekstin e ri që zbuloi implikimi i dyshuar i Arben Ahmetajt me klane të fuqishmë opozitare dhe segmente të gjyqësorit, atëherë a kemi të drejtë të besojmë se një Klan tepër i fuqishëm në prapavijë, është duke investuar me axhendë të qartë shkatërrimin e Top Channel dhe grupit që mbështet Vjollca Hoxhën?
Doesn't all this look like a ready-made manual on how to attack a rival business, a rival television, with coordinated direction and script? / Hashtag.al