DREAM / The Prime Minister resigns and wakes up under the Parisian bridge!

 Kliko këtu për të tjera
Voxpress:

From Israel, Azerbaijan, 'Exxon Mobil' to the USA/ The Albanian government only signs agreements on paper, but there is no gas and infrastructure!

2026-05-11 09:40:07Aktualitet SHKRUAR NGA REDAKSIA VOX
From Israel, Azerbaijan, 'Exxon Mobil' to the USA/ The Albanian
Israel, Azerbaijan, Exxon Mobil of the USA

Year 2016! The Minister of Energy at the time, Damian Gjiknuri, announces the plan for the “ gasification of Albania ”.

According to a chronicle from that time, Albania plans to build five main gas transportation lines, one towards Macedonia, one towards Montenegro, one towards Korça and one towards Gjirokastra.

Year 2021! A cooperation agreement is signed, as usual, in the presence of Edi Rama, between the Ministry of Infrastructure and Energy, this time under the leadership of Balluk, and Exxon Mobil & Excelerate Energy.

According to the announcement by the Council of Ministers, the agreement aims to “build a new gasification terminal and distribute LNG, transforming Vlora into a regional HUB for liquefied gas.”

Year 2026! The Albanian gas company (yes, we have one), signed a "memorandum of understanding" for the "gasification" of Albania, no less.

Another minister, Enea Karakaçi, speaks, just like Gjiknuri eight years ago, of extraordinary vision. He also gives a staggering figure: 6 billion dollars . 

It is very likely that, after eight years, another minister or one of these past ministers will sign another memorandum of understanding “on gasification.” We cannot predict the future, but we can learn about the past by digging into the archives.

In 2012, Sali Berisha, then prime minister, promised "gasification" as a major goal of his four-year mandate that never came to fruition. 

Meanwhile, in 2013, Socialist Deputy Prime Minister Niko Peleshi declared that he had discussed "gasification" in Israel. 

In 2022 , Edi Rama talks about "concrete steps" in gasifying the country, this time with the help of Azerbaijan. 

As can be seen, there has been no shortage of ideas in the past about how and where the "gasification" of Albania could be achieved.

The difference this time is the pomp. The fantastic figure of 6 billion declared as the value of the agreement with a Greek company and another, American one.

Gas is a fossil fuel that burns and provides energy. As its name suggests, it is found in nature in a "gaseous" state.

The problem is that, from the place where the gas is found in nature, to the place where the gas can be requested for use by the consumer, there is a spatial distance.

Gas is said to be abundant in nature and, if there is no infrastructure to transport it to the consumer, it is burned in vain.

Problemi pra nuk është te burimi i gazit, i cili, sipas lajmeve të mësipërme të prodhuara nga qeveritë, mund të vijë nga Azerbajxhani, Izraeli, Shtetet e Bashkuara apo vende të tjera, por tek “infrastruktura”.

Për shembull, lajmet e fundit nga Shtetet e Bashkuara flasin për “gas glut”. Gazi gjendet me shumicë, por nuk ke ku ta çosh.

Aktualisht ka dy mënyra se si mund të transportohet gazi: Mënyra e parë është transportimi në gjendje të gaztë, siç e bën gazsjellësi TransAdriatik. Gazi futet në tub në vendin e prodhimit dhe transportohet me tubacione deri te konsumatori.

Mënyra e dytë është kalimi i gazit në temperaturat ultra të ulëta, minus 162 gradë celius, pas të cilës, gazi natyror zvogëlohet në volum me 600 herë, pas të cilës mund të futet në anije dhe të dërgohet te konsumatori.

Të dyja mënyrat, transporti me tubacion dhe ai me transformim në gjendje të lëngët, kërkojnë investime madhore në infrastrukturë.

Pasi gazi të lëngëzohet dhe të futet në anije, ai ka nevojë për një vend ku të “degazifikohet”, dhe pastaj për tubacione për ta transportuar deri te konsumatori final, qoftë industri, qoftë familje. Një impiant degazifikimi kushton qindramilionë euro ndërsa shtrirja e tubacionit nëpër qytete është sipërmarrje madhore.

Por mbi të gjitha, për shkak të kostove të mëdha që kërkohet nga investimi fillestar, furnizimi me gaz është projekt shumëvjeçar, në të cilën, palët zakonisht angazhohen në kontrata pay or take it ose, merre ose paguaje. Me pak fjalë, konsumatori bie dakord me furnitorin që ta paguajë gazin, pavarësisht nëse ka mundësi ta konsumojë apo jo.

Mes të dy opsioneve, Shqipëria afërmendësh mund të kërkojë zgjidhen e gatshme. Furnizimin nga gazjellësi TransAdriatik, i cili është i disponueshëm.

Shqipëria madje gëzon të drejtat e kalimit, ku përfshihet e drejta për të blerë transportimin e një sasie të caktuar gazi me çmim preferencial, e drejtë që deri më sot nuk është shfrytëzuar, jo se nuk ekziston gazi, por sepse nuk ka konsum.

Zgjidhja që disa vende kanë gjetur për të garantuar konsum të vazhdueshëm gazi ka qenë ndërtimi i termocentraleve për prodhimin e energjisë elektrike.

Në një skenar të tillë, të duhet të ndërtosh një termocentral me minimalisht kapacitet 600 apo 800 MW, për të garantuar konsumin e rreth 1 miliardë metër kub gaz natyror në vit, që është minimumi në këtë fushë. Shqipëria ende nuk ka arritur të vërë në punë një termocentral me madhësi 100 MW të ndërtuar tashmë e pesëmbëdhjetë vite më parë dhe nuk ka në plan të ndërtojë ndonjë tjetër.

Rrjedhimisht për të gazifikuar vendin, do të duhet të shohim te konsumatorë të tjerë potencialë. Fabrikat e çimentos janë kandidatë potencialë, por ngjan se janë të pamjaftueshëm.

Për konsumatorin e gjerë, pra familjarin që përdor gaz në vend të energjisë elektrike për ngrohje dhe gatim, kjo ka gjasa që është shpresë e kotë. Shqiptari është një qytetar i varfër.

He usually heats only one room in the winter and covers himself with a blanket. In the summer, he looks with embarrassment at the increased electricity bill due to the air conditioning.

And as the population ages (there are now entire cities where a substantial portion of the resident population is retired), it is difficult to find consumers wealthy enough to justify the extraordinary costs required to lay gas pipes to every home.

And consequently, although there is no shortage of gas around the world, Albania is a backward country, without industry and with poor consumers, which makes the news about gasification repeat itself every few years, with actors who sometimes change and sometimes not, and who make bombastic statements./ Reporter


Në përputhje me standarded JTI

Video

SHIKO KANALIN NE YOUTUBE
×